Blog

Osoby LGBTQ+ działające na rzecz zmian, które warto znać  

W tym Miesiącu Czarnej Historii świętujemy czarnoskórych artystów LGBTQ+, muzyków, sportowców i poetów, którzy wywarli lub wywierają istotny wpływ w swojej dziedzinie.

Trzech czarnoskórych artystów LGBTQ+ Powinien Wiedzieć 

Sarah Huny Young (ona/one) to wielokrotnie nagradzana queerowa artystka wizualna, której portrety oddają hołd czarnoskórym kobietom i społeczności LGBTQ+. Ich portrety często ukazują, jak doświadczanie intymności, miłości własnej i czułości przez czarnoskóre osoby queer jest aktem buntu. Huny poświęca się również uchwyceniu piękna platonicznej i romantycznej miłości między czarnoskórymi kobietami a kobietami i ma nadzieję, że inni też to zrobią. Obserwuj je na Instagram i sprawdź ich fotografia. 

Kehinde Wiley (on/jego) to malarz znany z portretów osób czarnoskórych i brązowoskórych w tradycyjnych sceneriach obrazów dawnych mistrzów. Portrety Kehindego oddają hołd osobom czarnoskórym i brązowoskórym, jednocześnie kwestionując narracje w historii sztuki dotyczące reprezentacji rasy i władzy. W 2018 roku Kehinde został wybrany do namalowania oficjalnego portretu byłego prezydenta Baracka Obamy do National Portrait Gallery w Smithsonian Institution. Ten portret był pierwszym namalowanym przez czarnoskórego artystę homoseksualnego w tej kolekcji. Obserwuj Kehindego na Instagram I sprawdź jego portrety.  

Zanele Muholi (oni/ich) to obywatel Republiki Południowej Afryki aktywista wizualny i fotografką. Każda z prac Zanele, głównie przedstawiających południowoafrykańską społeczność czarnoskórych LGBTQI, ma polityczny cel, jakim jest kwestionowanie dominujących kulturowo poglądów na temat płci, rasy i seksualności. Zanele otrzymała wiele nagród, w tym nagrodę International Centre of Photography Infinity Award, a jej prace były wystawiane na całym świecie. Obserwuj Zanele na Facebook I Instagram.  

Trzech czarnoskórych muzyków LGBTQ+ Powinien Wiedzieć 

UMI (ona/one) to queerowa czarnoskóra i japońska artystka R&B i neo-soul, a także autorka tekstów. Muzyka UMI odzwierciedla jej mieszane pochodzenie, a ich rozważania na temat miłości własnej i akceptacji w utworach znalazły oddźwięk wśród queerowej publiczności. Sprawdźcie UMI muzyka i śledź ją dalej Instagram. 

Willie Mae „Big Mama” Thornton (ona/jej) bez skrupułów przekraczała granice jako queer, niebinarny Ikona bluesa w latach 50. i 80. Była pierwszą wokalistką zespołu „Pies gończy”, który później zyskał sławę dzięki Elvisowi Presleyowi i autorowi „Kula i łańcuch”, później nagrała ją Janis Joplin. Big Mama wywarła wpływ na kształtowanie amerykańskiej muzyki, w tym bluesa, rock and rolla, folku i R&B. Przeczytaj o wpływie Big Mama. 

Jackie Shane (ona/jej) była transpłciową piosenkarką R&B i soul. Jackie wiedziała o swojej transpłciowości od najmłodszych lat i sprzeciwiała się prawom, które zakazywały jej tożsamości, dorastając bez skrupułów na południu USA w czasach segregacji rasowej. Jackie ostatecznie przeprowadziła się do Kanady, gdzie w latach 60. zyskała sławę na torontowskiej scenie klubowej. W 2018 roku, rok przed jej śmiercią, ukazał się album antologiczny Jackie „W jakikolwiek inny sposób”, został nominowany do nagrody Grammy. Dowiedz się więcej o Jackie. 

Trzech czarnoskórych sportowców LGBTQ+, których powinieneś znać 

Glenn Burke (on/jego) był pierwszym otwarcie homoseksualnym zawodnikiem Major League Baseball. Glenn grał w Los Angeles Dodgers i Oakland Athletics, wystąpił w World Series w 1977 roku i jest uznawany za twórcę „przybicia piątki”. Publicznie ujawnił swoją orientację seksualną w 1982 roku, trzy lata po przejściu na emeryturę. Glenn zmarł w 1995 roku na AIDS. Zobacz, jak Glenn opowiada o swojej orientacji seksualnej i MLB. 

Caster Semenya (ona/jej) jest południowoafrykańską trzykrotną mistrzynią świata i dwukrotną złotą medalistką olimpijską w biegu na 800 metrów. W 2023 roku wygrała sprawę o dyskryminację, kwestionując wymóg World Athletics, zgodnie z którym osoby z odmiennymi cechami rozwoju płciowego (DSD) muszą przyjmować leki obniżające poziom testosteronu, aby móc startować w zawodach. Walka Caster będzie miała trwały wpływ na prawa sportowców z DSD i osób LGBTQI+. Caster i jej żona Violet Raseboya mają razem dwójkę dzieci. Zobacz wpisy Caster rozprawa i śledź ją dalej Instagram. 

Brittney Griner (ona/jej) jest gwiazdą kobiecej Narodowej Ligi Koszykówki i dwukrotną złotą medalistką olimpijską z reprezentacją USA w koszykówce kobiet. Wniosła znaczący wkład w rozwój społeczności LGBTQ+ poprzez filantropia i orędownictwa. W lutym 2022 roku Brittney została aresztowana i niesłusznie uwięziona w Rosji za rzekome posiadanie oleju konopnego. Bractwo LGBTQ+, wraz z WNBA, walczył o jej wolność aż do powrotu do domu, do swoich bliskich, w grudniu 2022 r. Dowiedz się więcej o Brittney i śledź ją na Instagram, Facebook, I Świergot. 

Trzech czarnoskórych poetów LGBTQ+, których powinieneś znać 

Juliana Huxtable (ona/jej) jest pisarką i poetką, która wykorzystuje różnorodne formy komunikacji, aby poruszać kwestie płci, rasy i queerowości. Wykorzystuje własne ciało i doświadczenia, aby kwestionować normy społeczne. Jej seria „Seven Archetype” (2012-13) koncentruje się na jej doświadczeniach jako osoby interpłciowej i transpłciowej oraz na czynnikach kulturowych, które kształtują koncepcje płci i seksualności. Obejrzyj film Juliany Rozmowa artysty i śledź ją dalej Instagram, Facebook, I Twitter/X. 

Danez Smith (they/them) to wielokrotnie nagradzana poetka i pisarka, której twórczość koncentruje się na kwestiach związanych z tożsamością queer i rasą. W swojej książce „Nie nazywajcie nas martwymi„Danez koncentruje się na ich queerowości, czarnoskórości i statusie HIV. Byli pierwszymi niebinarnymi poetami nominowanymi do National Book Award. Obserwuj Danez na Instagram, Facebook, I Twitter/X. 

Assotto Saint (on/jego) był poetą, pisarzem, wydawcą i działaczem na rzecz walki z AIDS pochodzącym z Haiti. Wniósł znaczący wkład w Widoczność osób czarnoskórych i queer w ruchu sztuki i kultury w latach 80. i na początku lat 90. Assotto Był wzorem do naśladowania dla wielu osób w społecznościach czarnoskórych gejów, które nie miały przestrzeni do swobodnego wyrażania siebie. Został doceniony przez New York Foundation for Arts i uhonorowany nagrodą Jamesa Baldwina przez Black Gay Leadership Forum.