Blog

W tym Miesiącu Historii Kobiet postanowiliśmy uhonorować niektóre z niezliczonych kobiet LGBTQ, osób niebinarnych i femme, które wywarły wpływ na świat na przestrzeni dziejów. Nasza społeczność jest silna, a każda osoba ma swoją własną, niezwykłą rolę do odegrania. Świętujemy je w tym miesiącu i przez cały rok: te, które były przed nami lub tworzą historię już teraz. W GLAD niezmiennie angażujemy się w promowanie tych głosów i budowanie świata, który celebruje je bez zastrzeżeń.

Marsha P. Johnson

Marsha P. Johnson (24 sierpnia 1945 – 6 lipca 1992) była zagorzałą działaczką na rzecz wyzwolenia gejów i samookreśloną drag queen. Wraz z bliską przyjaciółką Sylvia RiveraByła jedną z kluczowych osób zaangażowanych w powstanie Stonewall w 1969 roku. Historie różnią się co do tego, czy rzuciła cegłą, czy kieliszkiem do wódki, ale do dziś pozostaje symbolem związanym z tym wydarzeniem. Popularna członkini nowojorskiej sceny artystycznej, współpracowała z Andym Warholem i jako drag queen. Po pracy w Gay Liberation Front, Marsha współtworzyła Street Transvestites Action Revolutionaries (STAR). Przez lata współpracowała z STAR, zakładając STAR House, schronisko dla młodzieży nieidentyfikującej się z płcią i transpłciowej. W latach 80. zaangażowała się w aktywizm związany z AIDS, współpracując z grupami takimi jak ACT UP.

Marsha była filarem społeczności queer w Nowym Jorku i poza nim, aż do swojej śmierci w lipcu 1992 roku. Jej śmierć początkowo uznano za samobójstwo, ale po silnych naciskach ze strony bliskich przyjaciół i rodziny, grup wsparcia i innych aktywistów, ponownie uznano ją za możliwe zabójstwo. Od czasu śmierci pozostaje jedną z najbardziej znanych postaci w społeczności queer. Jej historia, niedawno upamiętniona w filmie dokumentalnym „Śmierć i życie Marshy P. Johnson”, zainspirowała wielu aktywistów i osoby LGBTQ do walki o to, w co wierzą. Ku jej pamięci, Fundacja Marshy P. Johnson walczy o równość i prawa czarnoskórych osób transseksualnych.

Pragati Singh

Pragati Singh Jest aktywistką i jedną z czołowych liderek ruchu na rzecz praw osób aseksualnych w Indiach. Swoją karierę rozpoczęła jako lekarka zdrowia matki i dziecka, gdy odkryła, że w Indiach nie ma społeczności internetowych dla nikogo. spektrum aseksualne w Indiach. Stworzyła Indyjskie asy, grupy stworzonej, aby wspierać budowanie wspólnoty i wsparcie. Dr Singh prowadziła również badania mające na celu zidentyfikowanie wyjątkowych wyzwań i nadziei społeczności aseksualnej w Indiach. Udało jej się przeciwstawić sztywnemu establishmentowi medycznemu, aby opublikować swoje badania, przyczyniając się do zwiększenia świadomości osób ze spektrum aseksualizmu, zarówno w środowisku medycznym, jak i w całym kraju. Jej przełomowa praca umożliwiła jej prezentowanie na konferencjach międzynarodowych i została wybrana do grona 100 Kobiet Roku BBC w 2019 roku. Nadal pracuje nad zapewnieniem przestrzeni i głosu społeczności aseksualnej w Indiach. Przeczytaj wywiad z dr. Singhem dla magazynu Asexual Magazine tutaj.

Christine Jorgenson

Christine Jorgenson (30 maja 1926 – 3 maja 1989) była pierwszą osobą w Stanach Zjednoczonych, o której powszechnie wiadomo, że przeszła operację korekty płci. Pochodząca z Bronxu i weteranka II wojny światowej otrzymała opiekę medyczną w Danii w 1952 roku i natychmiast stała się medialną sensacją. Christine początkowo planowała żyć prywatnie, ale zdała sobie sprawę, że ma platformę, by zabrać głos. Została artystką, brała udział w talk-show i audycjach radiowych oraz napisała autobiografię. Od lat 60. do 80. XX wieku podróżowała po kampusach uniwersyteckich i innych miejscach, by mówić o prawach osób transpłciowych. Christine zmarła w 1989 roku na raka, ale jej dziedzictwo pomogło zmienić sposób, w jaki ludzie postrzegali osoby LGBTQ. Jej sława przyniosła jej rozgłos w czasach, gdy niewiele osób otwarcie żyło jako osoby transpłciowe, i ukształtowała ogólnokrajową dyskusję na temat tożsamości płciowej.

Tammy Baldwin

Tammy Baldwin była pierwszą osobą otwarcie homoseksualną wybraną do obu izb Kongresu. Baldwin działała na rzecz praw osób LGBTQ, dostępu do opieki zdrowotnej i umorzenia długów studenckich. Wprowadziła ustawę Ending LGBT Health Disparities Act, która miała na celu finansowanie badań i kompetencji kulturowych w zakresie opieki zdrowotnej osób LGBTQ. Regularnie walczyła o te kwestie, w tym o wsparcie dla nadchodzącej… Ustawa o równości, co wyeliminowałoby wiele luk w ochronie przed dyskryminacją osób LGBTQ, kobiet, osób kolorowych i osób wyznających religie mniejszościowe.

Brenda Howard

Brenda Howard (24 grudnia 1946 – 28 czerwca 2005) była silnie zaangażowana w planowanie pierwszej parady równości w 1970 roku, po skoordynowaniu wieców upamiętniających miesiąc, pierwszą rocznicę i kolejne rocznice powstania Stonewall z 1969 roku. Znana przez niektórych jako „Matka Dumy”, Brenda jest powszechnie uznawana za twórczynię współczesnej idei tygodniowego marszu równości, który jest obecnie obchodzony na całym świecie. Początkowo aktywna w ruchach feministycznych i antywojennych, w 1987 roku zwróciła się bardziej w stronę organizacji osób biseksualnych, współpracując z takimi organizacjami jak BiNet USA i Sieć Biseksualistów Obszaru Nowego JorkuPomagała w planowaniu dziesiątek marszów i poruszała kwestie reprezentacji osób biseksualnych w społeczności queer, a także działała na rzecz widoczności fetyszy i poliamorii. Niestety, zmarła na raka w 2005 roku, ale jej dziedzictwo jest obecne na obchodach równości na całym świecie.

Kim Coco Iwamoto

Kim Coco Iwamoto jest polityczką z Hawajów. Zarówno z własnego doświadczenia jako osoby transpłciowej, jak i z doświadczeń jej dziadków, którzy przeżyli internowanie Japończyków w Kalifornii, dorastała w poczuciu palącej potrzeby ochrony praw wszystkich ludzi. W tym celu zasiadała w Radzie Edukacji Hawajów, a później w Komisji Praw Obywatelskich Hawajów. Dzięki temu Kim została pierwszą otwarcie transpłciową osobą wybraną na urząd stanowy w kraju. Ubiegała się zarówno o stanowisko wicegubernatora, jak i przedstawiciela stanu, nieznacznie przegrywając w obu wyścigach. Kim nadal poszerza granice dla społeczności LGBTQ pochodzenia azjatycko-amerykańskiego i walczy o reprezentowanie interesów wszystkich ludzi w swojej pracy, w tym prowadząc działania rzecznicze na rzecz bezdomnej młodzieży LGBTQ na Hawajach.

Janet Mock

Janet Mock jest obrończynią praw osób transpłciowych, pisarką i producentką medialną. Pochodząca z Hawajów, pracowała jako redaktorka w magazynie People, gdzie ujawniła swoją tożsamość. W 2012 roku napisała swoją pierwszą autobiografię, która zapoczątkowała jej wejście w bardziej otwartą działalność na rzecz praw osób transpłciowych, opowiadając o swoich doświadczeniach z tranzycją jako nastolatka na Hawajach. Pracowała dla wielu organizacji medialnych i formatów, zanim zajęła się pisaniem scenariuszy. Po napisaniu drugiej autobiografii rozpoczęła pisanie uznanego przez krytyków serialu „Pose” dla stacji FX. „Pose” był przełomowy, jeśli chodzi o obsadzanie aktorów transpłciowych w rolach postaci transpłciowych i wierne przedstawienie sceny balowej Nowego Jorku lat 80. Janet jest pierwszą otwarcie transpłciową kobietą czarnoskórą, która napisała scenariusz do odcinka telewizyjnego i podpisała kontrakt z dużym studiem. Jej praca na ekranie i poza nim przyczyniła się do zwiększenia reprezentacji osób transpłciowych w mediach.

Niesamowita LeThi

Urodzona w Sajgonie, Amazin LeThi jest zagorzałą orędowniczką dzieci LGBTQ w sporcie. Została adoptowana przez białą rodzinę w Australii i zaczęła rozwijać swoją życiową pasję do sportu jako kulturystka w wieku 6 lat. Była prześladowana zarówno z powodu pochodzenia azjatyckiego, jak i LGBTQ, a jej praca na styku tych tożsamości okazała się mieć ogromny wpływ. Założyła fundację Amazin LeThi Foundation, która działa na rzecz zapobiegania dyskryminacji osób LGBTQ i AIDS. Niestrudzenie działa na rzecz integracji osób LGBTQ w sporcie i publicznie wspierała queerową reprezentację Azjatów w sporcie i mediach, współpracując m.in. z Athlete Ally, BBC i Białym Domem Obamy.

Angela Davis

Angela Davis jest od dawna aktywistką, pierwszą w ruchu przeciwko wojnie w Wietnamie i jedną z czołowych przedstawicielek czarnej feministki drugiej fali. Jako osoba samoidentyfikująca się jako komunistka, od dawna aktywnie działa na rzecz zniesienia więzień i alternatyw dla kary pozbawienia wolności. Angela od wielu lat prowadzi zajęcia dydaktyczne, wykładając feminizm na uczelniach na całym świecie. Dzięki swojej pracy w tych ruchach, Davis konsekwentnie walczy o prawa kobiet i społeczności LGBTQ, posuwając się nawet do zerwania z innymi liderami, którzy nie słuchali jej głosu. Jest wiodącą orędowniczką intersekcjonalnego aktywizmu i daje przykład innym. Mieszka obecnie ze swoją wieloletnią partnerką i profesorką z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Cruz, Giną Dent.

Jennicet Gutierrez

Jennicet Gutierrez jest orędowniczką społeczności osób transpłciowych bez dokumentów. Jennicet przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych w wieku 15 lat, ucząc się jednocześnie angielskiego i doświadczając nietolerancji. Zasłynęła z tego, że przerwała prezydentowi Obamie przyjęcie z okazji parady LGBTQ Pride, poruszając kwestię traktowania imigrantów transpłciowych przez jego administrację. Wywołało to ogólnokrajową dyskusję na ten temat i na temat polityki szacunku w ruchu LGBTQ. Była członkinią-założycielką La Familia: Trans Queer Liberation Movement, organizacji działającej na poziomie lokalnym i krajowym na rzecz zbiorowego wyzwolenia osób transpłciowych, queer i Latynosów o ekspansywnej płci.

Yasmin Benoit

Yasmin Benoit jest aseksualną i aromantyczną aktywistką w Wielkiej Brytanii. Jest jedną z pierwszych i odnoszących największe sukcesy czarnoskórych modelek alternatywnych. Wkraczając w zdominowany przez białych rynek, z europocentrycznymi standardami piękna, spotykała się z wieloma pytaniami od dziennikarzy i musiała walczyć o swoje prawa od początku swojej kariery. Jako modelka również spotykała się z wieloma pytaniami o swoją aseksualność i walczyła z wieloma błędnymi przekonaniami na temat społeczności aseksualistów. Benoit powtarzała w wywiadach: „Nie próbuję sprzedać siebie, sprzedaję produkt”, co powtarzała przez całą swoją karierę. Współpracowała z AVEN, Sieci Widoczności i Edukacji Aseksualności (gdzie obecnie zasiada w zarządzie), aby zwiększyć wiedzę i akceptację dla społeczności aseksualnych i aromantycznych. Wnosi również swoją perspektywę do ruchu, w którym często dominują głosy białych, pokazując, jak różnorodna jest społeczność queer.

Deborah Batts

Deborah Batts była pierwszą w kraju sędzią federalną, która otwarcie przyznawała się do homoseksualizmu. Pełniła funkcję zastępcy prokuratora federalnego w Nowym Jorku i wykładała na Fordham Law School, zanim została nominowana na sędziego Południowego Okręgu Nowego Jorku, zgodnie z rekomendacją senatora Patricka Moynihana. Jej nominacja w 1994 roku uczyniła ją pierwszą sędzią federalną, która otwarcie przyznawała się do homoseksualizmu, nie wspominając o pierwszej sędzi lesbijce pochodzenia afroamerykańskiego. Choć nigdy nie podkreślała swojej orientacji seksualnej, rozumiała, że dla wielu stanowi wzór do naśladowania. Wywiad z 2019 rokuZapytana o swoje przemyślenia na temat bycia wzorem do naśladowania, odpowiedziała: „Z pewnością możesz być mentorem, kimś, kto motywuje ludzi, którzy myślą, że sobie nie poradzą. Oni jednak potrafią”.