Właścicielka małej firmy, J Shia, jest matką od dwunastu lat, ale nigdy nie była za taką uznawana, co prowadzi do praktycznych problemów i głębokiego zmartwienia o przyszłość jej syna.

Youtube #!trpst#trp-gettext data-trpgettextoriginal=152#!trpen#wideo#!trpst#/trp-gettext#!trpen#

Możesz pomóc zapewnić uchwalenie w tej sesji ustawy o rodzicielstwie w stanie Massachusetts. Skontaktuj się z członkami Komisji Sądowniczej już dziś.

Kiedy J miała 19 lat, jej ówczesna dziewczyna zaszła w ciążę. Ich relacja z romantycznej przerodziła się w przyjaźń, ale pozostali sobie bliscy, a J zaoferowała pomoc przy dziecku. J była w szpitalu, kiedy się urodził i pomogła mu nadać imię. Pokochała „A” od pierwszego dnia.

Po narodzinach A jego matka zmagała się z wieloma problemami. J zajęła się opieką nad A i niespodziewanie, tuż przed rozpoczęciem studiów, została samotną matką. Zawoziła A na zajęcia i pracowała w wolnym czasie. Przez cztery lata J samotnie wychowywała A, bez żadnych prawnych uprawnień ani obowiązków.

Kiedy A miał 4 lata, interwencja państwa w sprawie młodszych dzieci jego biologicznej matki doprowadziła do tego, że A wrócił do niej i zamieszkał z nią. Wkrótce potem został oddany do rodziny zastępczej z powodu przemocy w tym domu. Kiedy J próbował zostać rodzicem zastępczym, aby A mógł wrócić pod jej opiekę, spotkał się z odmową, ponieważ państwo nie chciało rozdzielać A z jego młodszym bratem, a J był jeszcze studentem. Przez 10 miesięcy A i jego brat przebywali w rodzinie zastępczej, a J ich odwiedzał.

Podczas pobytu w rodzinie zastępczej dzieci ujawniły J. przypadki znęcania się, a zarzuty te zostały udowodnione. Ponieważ jednak nie miała ona żadnych prawnych powiązań z A ani jego bratem, zamiast wrócić pod opiekę J., dzieci wróciły do swojej biologicznej matki. W tym domu przemoc zaczęła się od nowa. Przez cały ten czas J., która była jedyną stałą towarzyszką życia A, chciała go adoptować, ale jego biologiczna matka nie wyraziła na to zgody. Jedyną opcją J., aby uzyskać opiekę nad A., było ustanowienie jej kurateli. J. musiała udokumentować lata rodzicielstwa i ostatecznie udało jej się uzyskać opiekę nad A. Ma on teraz 12 lat i dobrze się rozwija pod jej opieką.

J jest sfrustrowana i zasmucona, myśląc o tym, czego doświadczył jej syn – „ciągłym stanie krzywdy”, w jakim się znajdował, narażony na przemoc zamiast być pod jej opieką. „To, że masz genetyczne pokrewieństwo z dzieckiem, nie oznacza, że się nim opiekujesz”. I pomimo 12 lat bycia matką A, ponieważ J jest tylko opiekunem, a nie prawnym rodzicem, czuje się jak „wywyższona opiekunka do dziecka”. Musi uzyskać pozwolenie na wyjazd z nim poza stan i co roku musi ponownie ubiegać się o jego ubezpieczenie zdrowotne. Pomijając praktyczne trudności związane z szarą strefą, jaką jest opieka prawna, J żyje ze świadomością, że matka A w każdej chwili może złożyć wniosek o usunięcie jej z funkcji opiekuna.

J naprawdę liczy na ochronę i bezpieczeństwo wynikające z legalnej relacji rodzic-dziecko z nią, którą nazywa „Mamą”. Dzięki ustawie o rodzicielstwie stanu Massachusetts rodzice tacy jak J mogliby ubiegać się o status rodzica faktycznego, równy, legalny status rodzicielski, ze wszystkimi prawami i obowiązkami rodzicielskimi. Status ten nie wymagałby pozbawienia praw matki biologicznej A ani wykluczenia jej z jego życia. J ma nadzieję, że Wspólnota uszanuje jej dożywotnie zobowiązanie wobec A i będzie działać w jego najlepszym interesie, wprowadzając reformę ustawową, która pozwoli mu na ochronę i bezpieczeństwo przy niej, bez względu na wszystko.

Podziel się swoją historią

Dowiedz się więcej