Wydarzenie Tygodnia Kobiet 2025

Mary L. Bonauto jest prawniczką w kancelarii GLAD Law od 1990 roku i prowadziła sprawy sądowe oraz zajmowała się polityką w każdym stanie Nowej Anglii. Reprezentowała w sądach stanowych i federalnych Nowej Anglii wiele kwestii związanych z dyskryminacją, w tym dyskryminację osób LGBTQ ze względu na płeć, ustanowienie ochrony rodzicielstwa, wzmocnienie praw studentów, wolności słowa i wolności religijnej, uznawanie związków i obronę małżeństwa. W 2015 roku z sukcesem reprezentowała Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w historycznej sprawie. Obergefell przeciwko Hodgesowi, która ustanowiła wolność zawarcia małżeństwa dla par tej samej płci na terenie całego kraju.

Mary nadal zajmuje się kwestiami politycznymi, począwszy od reform wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich, wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych i systemu opieki społecznej, po aktualizację przepisów dotyczących rodzicielstwa i pomoc w uchwalaniu zakazów terapii konwersyjnej.

Praca Mary w stanie Maine wspierała rodziny i ich dzieci, począwszy od uznania związków partnerskich przez kadrę naukową i pracowników Uniwersytetu Maine w 1996 roku, po zasiadanie w komitecie wykonawczym, który w głosowaniu w 2012 roku uzyskał wolność zawierania małżeństw. Dzięki współradności Mary zapewniła sobie zwycięstwa w sądach, umożliwiając parom tej samej płci niebędącym w związku małżeńskim pełnienie funkcji współopiekunów (2003), uznanie ich za rodziców faktycznych (2004), wspólną adopcję (2007) oraz zapewnienie poszanowania dla ich małżeństw zawartych poza stanem (2015). W 2014 roku organizacja GLAD Law uzyskała przełomowy wyrok sądu, nakazujący szkołom szanowanie uczniów transpłciowych takimi, jakimi są, w ramach równych szans edukacyjnych.

W sprawie małżeństwa Mary i dwóch współprawników z Vermont wygrali w 1999 r. orzeczenie w sprawie Baker przeciwko stanowi Vermont, co doprowadziło do powstania pierwszego w kraju prawa o związkach partnerskich. Mary była głównym obrońcą w przełomowej sprawie Goodridge przeciwko Departamentowi Zdrowia Publicznego, dzięki czemu Massachusetts stał się pierwszym stanem, w którym pary tej samej płci mogły legalnie zawierać małżeństwa w 2004 roku. Była również współprawniczką w Kerrigan przeciwko Departamentowi Zdrowia Publicznego, wygrała sprawę małżeńską w Sądzie Najwyższym Connecticut, a także reprezentowała legislatury stanowe w obronie małżeństw i zasiadała w Komitecie Wykonawczym kampanii wyborczych w Maine w 2009 i 2012 roku. Mary kieruje pracami kancelarii GLAD Law w zakresie obrony małżeństw, w tym wspierała niedawne zwycięstwo Sądu Apelacyjnego w sprawie Dvash-Banks przeciwko Pompeo (2020).

Mary przewodziła federalnemu sądowi kancelarii GLAD Law w sprawach dotyczących ustawy o obronie małżeństwa (DOMA) Gill przeciwko OPM I Pedersen przeciwko OPM, co doprowadziło do pierwszych orzeczeń sądu federalnego przeciwko DOMA, a następnie koordynowało pisma amici dla Stany Zjednoczone przeciwko Windsor w Sądzie Najwyższym. Jako członek zespołu prawnego w sprawie małżeńskiej w Michigan DeBoer przeciwko Snyderowizostała mówczynią Sądu Najwyższego w imieniu powódek w Obergefell.

Mary zasiada w Zespole Zadaniowym ds. Sprawiedliwości dla Dzieci przy Prezesie Sądu Najwyższego oraz w Zespole Zadaniowym ds. Reinwestycji w Wymiarze Sprawiedliwości dla Nieletnich (2019-20). Praca Mary została doceniona licznymi nagrodami, w tym Stypendium MacArthura 2014 I Medal Obywateli Prezydenckich 2024Jest wykładowcą prawa na Harvard Law School. Mary ukończyła Hamilton College i Northeastern University School of Law.

Po 30 latach owocnej kariery jako autorka tekstów, która nie zna granic gatunkowych i płciowych, Melissa Ferrick nadal burzy utarte schematy. Indie, alternatywa, folk, punk… Melissa Ferrick nie daje się zaszufladkować.

Jako jedna z niewielu artystek otwarcie queer w latach 90., Melissa stawiła czoła seksizmowi, homofobii i sztywnym oczekiwaniom płciowym w branży muzycznej, a także rzuciła im wyzwanie. Melissa nie tylko utorowała drogę przyszłym pokoleniom artystów queer, ale także stworzyła przestrzenie, w których mogli wyrażać swoją tożsamość i być celebrowani na własnych warunkach. Melissa jest również profesorem praktyki na Northeastern University, gdzie prowadzi zajęcia z biznesu muzycznego, pisania piosenek i psychologii kreatywności. Ukończyła studia magisterskie z zakresu edukacji na Uniwersytecie Harvarda. 

Dorastając w Ipswich w stanie Massachusetts, Ferrick przeżyła przełom w 1991 roku, kiedy to zastąpiła Morrisseya na scenie zaledwie godzinę przed rozpoczęciem koncertu. Jej imponujący występ przyniósł jej zaproszenie na trasę koncertową z Morrisseyem w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, co zaowocowało podpisaniem kontraktu z dużą wytwórnią płytową Atlantic Records. Jej debiutancki album, „Massive Blur” (1993), zaprezentował połączenie introspektywnego pisania piosenek i brzmienia przekraczającego granice gatunków. 

W ciągu swojej 30-letniej kariery wydała osiemnaście albumów i zdobyła liczne nagrody za teksty piosenek, produkcję i występy. Ferrick dzieliła scenę z niezliczoną liczbą artystów, między innymi z Bobem Dylanem, Joan Armatrading, Weezer, Tegan and Sara, Markiem Cohenem, Paulem Westerbergiem, Johnem Hiattem, Ani DiFranco, KD Lang, Suzanne Vegą i Shawnem Colvinem. 

W 2023 roku Ferrick podpisała kontrakt z Kill Rock Stars, wytwórnią od dawna utożsamianą z autentycznym opowiadaniem historii i domem dla takich artystów indie, jak Sleater-Kinney, Bikini Kill, The Decemberists i Elliott Smith. Melissa Ferrick, nieustannie podważając konwencje, z każdym nowym ruchem umacnia swoje łamiące gatunkowe dziedzictwo.