Adopcja przez drugiego rodzica | Rhode Island

Chociaż kwestia wspólnej adopcji przez pary niebędące w związku małżeńskim nie jest wyraźnie uregulowana w ustawach stanu Rhode Island dotyczących adopcji ani w żadnym autorytatywnym orzeczeniu Sądu Najwyższego Stanu, adopcje wspólne i przez drugiego rodzica są rutynowo przyznawane na poziomie Sądu Rodzinnego. Zachęcamy do kontaktu z GLAD w celu uzyskania dodatkowych informacji lub w przypadku jakichkolwiek trudności. Ponadto, wraz z wprowadzeniem małżeństw i związków partnerskich w stanie Rhode Island, pary żyjące w związkach partnerskich lub partnerskich mogą dokonać adopcji przez rodzica zastępczego.

Adopcja wspólna to taka, gdy oboje partnerzy adoptują dziecko jednocześnie. Adopcja przez drugiego rodzica to taka, gdy jeden z partnerów adoptuje dziecko drugiego partnera. Adopcja przez jednego rodzica to taka, gdy jedna osoba adoptuje dziecko. Wszystkie trzy formy adopcji są legalne w stanie Rhode Island.

Zarówno adopcja wspólna, jak i adopcja przez drugiego rodzica zapewniają dziecku dwoje prawnych rodziców, co często zapewnia większy komfort i bezpieczeństwo wszystkim zaangażowanym. W zależności od konkretnej sytuacji rodzinnej, prawo może nie uznać obojga partnerów za prawnych rodziców bez adopcji. W takich przypadkach rodzic nieposiadający prawnego rodzica potrzebuje specjalnego pozwolenia na podejmowanie decyzji medycznych dotyczących dziecka lub uczestnictwo w spotkaniach szkolnych i ryzykuje utratę opieki nad dzieckiem w przypadku rozstania.

Adopcja pozwala rodzicowi niebędącemu rodzicem prawnym stać się rodzicem prawnym, uprawnionym do podejmowania decyzji w imieniu dziecka bez specjalnego upoważnienia. Pozwala również rodzicowi adopcyjnemu automatycznie przejąć opiekę nad dzieckiem w przypadku śmierci partnera. Podobnie, w przypadku śmierci rodzica adopcyjnego, dziecko będzie miało prawo do dziedziczenia po nim, nawet jeśli nie sporządzi testamentu, i może pobierać świadczenia dla osób pozostających przy życiu z ubezpieczenia społecznego.

Wreszcie, jeśli para się rozstanie, adopcja gwarantuje, że oboje rodzice mają prawo do opieki i odwiedzin, a wszelkie spory będą rozstrzygane w oparciu o to, co leży w najlepszym interesie dziecka, a nie w oparciu o to, kto jest prawnym rodzicem.

W przypadku dziecka urodzonego w związku małżeńskim, prawo stanu Rhode Island i prawa wszystkich stanów zakłada, że oboje małżonkowie są rodzicami dziecka, a oba nazwiska widnieją w akcie urodzenia dziecka. Jest to jednak jedynie domniemanie i można je zakwestionować w sądzie. Dlatego w przeszłości GLAD zalecał parom małżeńskim adopcję drugiego rodzica, aby zapewnić pochodzenie dziecka rodzicowi niebiologicznemu, ponieważ adopcja jest orzeczeniem sądu ustanawiającym relację rodzic-dziecko i musi być respektowana przez inne stany.

Teraz pary z Rhode Island zyskały drugi sposób ochrony ojcostwa niebiologicznego partnera poprzez podpisanie Dobrowolnego Uznania Rodzicielstwa.

Nie. Rodzic, który podpisał umowę o uznaniu ojcostwa (VAP), nie powinien być zobowiązany do adopcji współrodzicielskiej w celu ustalenia pochodzenia dziecka. Umowa VAP ustanawia prawne rodzicielstwo na mocy prawa stanowego, jest odpowiednikiem orzeczenia o uznaniu ojcostwa na mocy prawa stanowego i przyznaje wszystkie prawa i obowiązki rodzica. Zgodnie z prawem federalnym, uznanie ojcostwa jest odpowiednikiem sądowego orzeczenia o uznaniu ojcostwa i powinno być uznawane we wszystkich stanach.

Ponieważ coraz popularniejsze staje się rozszerzenie dostępu do uznania ojcostwa, niektórzy rodzice mogą czuć się bardziej komfortowo, dokonując adopcji przez drugiego rodzica, oprócz lub zamiast adopcji VAP. Aby zrozumieć, co jest najlepsze dla Twojej rodziny, zaleca się skorzystanie z indywidualnej porady prawnej.

Można podjąć szereg kroków, jednak żaden z nich nie daje takiego bezpieczeństwa, jak adopcja przez drugiego rodzica.

1. Umowa o współrodzicielstwie: Umowa o współrodzicielstwie to umowa określająca oczekiwania rodziców co do wzajemnych ról i planów na wypadek separacji, niepełnosprawności lub śmierci. Chociaż sądy, które są zobowiązane do podejmowania decyzji o opiece i odwiedzinach w oparciu o dobro dziecka, nie zawsze w pełni uwzględniają te umowy, stanowią one istotne wskaźniki tego, co para zamierza zrobić. wierzył leżało w najlepszym interesie dziecka i może mieć wpływ na ostateczną decyzję sądu.
2. Testamenty: Rodzic prawny może wyznaczyć opiekuna dziecka po jego śmierci (RI Gen. Laws § 33-15.1-7). Sądy przyznają tym życzeniom zdecydowaną przewagę. Oczywiście, jeśli dziecko ma żyjącego innego rodzica prawnego, to ta osoba będzie miała pierwszeństwo przed wyznaczonym opiekunem.
3. Pełnomocnictwo i opieka tymczasowa: Dokument ten podpisuje rodzic i upoważnia inną osobę (pełnomocnika i tymczasowego opiekuna) do podejmowania szeregu decyzji i ustalania spraw dotyczących dziecka, w tym spraw związanych ze szkołą, opieką medyczną i finansami.
4. Współopieka: Chociaż prawo nie zawiera wyraźnego przepisu zezwalającego na ustanowienie współopiekunów, a praktyka w tym zakresie różni się w zależności od stanu, niektóre sądy spadkowe zezwalają rodzicowi na ustanowienie współopiekuna drugiego rodzica, który nie jest prawnym opiekunem dziecka, tak aby mógł on zapewnić dziecku opiekę medyczną i pełnić rolę rodzica (RI Gen. Laws § 33-15.1-5). Status ten nie jest stały i może zostać uchylony przez sąd (RI Gen. Laws § 33-15-18 („Sąd odwołuje każdego… opiekuna… po stwierdzeniu, że [opiekun] nie wypełnił lub nie jest już w stanie wypełniać obowiązków wynikających z ustanowienia, określonych w samym postanowieniu i/lub w ustawie o ograniczonej opiece i kurateli”)).