Dziś Sąd Najwyższy stanu Massachusetts (SJC) wysłuchał ustnych argumentów Partanen przeciwko Gallagherowi, sprawa dotycząca prawnego rodzicielstwa matki niebiologicznej, która wraz ze swoim byłym partnerem, wspólnie zgodzili się na posiadanie dzieci metodą wspomaganego rozrodu, a następnie wspólnie je wychowywali. GLAD i współprawnicy reprezentują Karen Partanen, matkę niebiologiczną. Julie Gallagher, była partnerka Karen, sprzeciwia się staraniom Karen o uznanie jej za prawną rodzicielkę dzieci, które spłodziły i wspólnie wychowywały do czasu rozstania.

„Te dzieci miały mamę, Karen, i mamę, Julie, przez całe życie i łączą je głębokie więzi. Na szczęście przepisy dotyczące rodzicielstwa zapewniają zabezpieczenie, dzięki któremu dzieci urodzone przez osoby dorosłe, które nie pozostają w związku małżeńskim, mogą uzyskać ustalenie ojcostwa i zapewnić sobie odpowiednie wsparcie, opiekę i prawo do odwiedzin” – powiedziała Mary L. Bonauto z kancelarii GLBTQ Legal Advocates & Defenders, która reprezentowała Karen przed Sądem Najwyższym. „Te przepisy, skoncentrowane na dziecku, powinny chronić dzieci urodzone w wyniku wspomaganego rozrodu, niezależnie od tego, czy ich rodzice są parą tej samej, czy różnej płci”.

Ta sprawa jest kwestią pierwszego wrażenia w świetle przepisów stanu Massachusetts dotyczących rodzicielstwa. W obecnym stanie prawnym stanowi ona, że gdy rodzice niebędący w związku małżeńskim mają i wychowują dziecko wspólnie w domu i przedstawiają je jako swoje dziecko społeczności, to rodzic niebiologiczny jest uznawany za prawnego rodzica. Karen i Julie przedstawiały się jako rodzice dzieci wobec dzieci, siebie nawzajem, społeczności, osób trzecich oraz w oficjalnych formularzach. Gallagher twierdzi obecnie, że domniemanie to znika bez dowodu na pokrewieństwo biologiczne, ale GLAD twierdzi, że prawo ma szerszy zakres. Ponadto przepisy stanu Massachusetts faworyzują natychmiastowe prawne rodzicielstwo dla dzieci urodzonych przez pary małżeńskie korzystające z wspomaganego rozrodu. GLAD twierdzi, że ta zasada musi mieć zastosowanie w tym przypadku, aby zapewnić równe traktowanie wszystkich dzieci bez względu na stan cywilny ich rodziców, zgodnie z wymogami prawa stanowego i konstytucyjnymi.

Julie Gallagher i Karen Partanen były parą przez prawie 13 lat. Poznały się w Massachusetts, a później przeprowadziły się na Florydę. Mieszkając tam, kupiły dom i postanowiły mieć razem dzieci. Kiedy Karen nie mogła zajść w ciążę, para postanowiła, że to Julie urodzi dziecko. Za zgodą i przy pełnym zaangażowaniu Karen, Julie poczęła dwoje dzieci metodą wspomaganego rozrodu i wspólnie się nimi zajmowały. Karen i Julie później wróciły do Massachusetts i rozstały się. Ich dwoje dzieci ma teraz 4 i 7 lat.

Po separacji Karen złożyła dwie skargi: jedną o uznanie jej za „faktyczną” rodzicielkę, co obecnie zapewnia jej prawo do odwiedzin, ale nie daje dzieciom pełnych prawnych i rodzinnych korzyści wynikających z rodzicielstwa, oraz drugą o uznanie jej za pełnoprawną, prawną rodzicielkę na mocy obowiązującego prawa stanu Massachusetts, co uznałoby jej rolę i obowiązki wobec dzieci. Julie sprzeciwiła się tej skardze. „Dorastałam w dużej rodzinie i właśnie takiego poczucia rodziny i stabilności pragnę dla moich dzieci” – powiedziała Karen.

Skarga o ustalenie prawnego rodzicielstwa została oddalona przez sąd pierwszej instancji w marcu 2015 r. i stanowi przedmiot niniejszej apelacji, która została rozpatrzona bezpośrednio przez Najwyższy Sąd Sądowy.

„Ludzie nie czują potrzeby angażowania systemu prawnego w swoje życie, gdy wszystko idzie dobrze, ale relacje dorosłych się zmieniają i wtedy rodziny mogą być narażone na ryzyko prawne – a dzieci są szczególnie narażone” – powiedział Bonauto. „Dzieci Karen muszą mieć takie same prawa jak inne dzieci niebędące w związku małżeńskim, w tym do stabilności, opieki, ochrony, wsparcia i prawnych uprawnień”.

Oprócz Bonauto, Karen reprezentują Patience Crozier z Kauffman Crozier LLP, Elizabeth Roberts z Todd & Weld LLP i Teresa Harkins La Vita z La Vita Law Center.