Udogodnienia publiczne | Dyskryminacja | Massachusetts

Miejsce, które jest otwarte i przyjmuje klientów ogółu społeczeństwa, to miejsce zakwaterowania publicznego podlegające przepisom antydyskryminacyjnym stanu Massachusetts (Mass. Gen. Laws, rozdz. 272, sekcja 92A). Definicja ta jest celowo szeroka i może obejmować motel, restaurację, parking, autostradę lub szpital, by wymienić tylko kilka przykładów.

Takie miejsca nie mogą dyskryminować, czynić żadnych rozróżnień ani nakładać żadnych ograniczeń ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową danej osoby. „Ktokolwiek pomaga lub podżega” do takiego dyskryminacyjnego traktowania, może również zostać ukarany na mocy prawa (Mass. Gen. Laws, rozdz. 272, sek. 98).

Przykład: kobiety, które zostały zaatakowane przez handlarza używanymi samochodami, gdy ten zorientował się, że są lesbijkami, wystąpiły z roszczeniem na podstawie prawa i w ramach ugody otrzymały odszkodowanie.

Przykład: dwie kobiety, które całowały się w autobusie, a następnie kierowca zmusił je do opuszczenia autobusu, były chronione przez prawo, ponieważ kierowca nie nakazał im wysiąść z autobusu. Całująca się para heteroseksualna otrzymała odszkodowanie (Rzym kontra Transit Express, 19 Mass. Discrim. Law Rptr. (MDLR) 159 (1997), potwierdzono, 22 MDLR 88 (2000)).

Przykład: pary, które zostały siłą wyrzucone z klubu nocnego, ponieważ klienci nie czuli się komfortowo z okazywaniem im czułości fizycznej, otrzymały odszkodowanie (Stoll i wsp. przeciwko State Street Stock Exchange, Inc.., 18 MDLR 141 (1996)).

Tak. Od 1990 roku w stanie Massachusetts obowiązuje zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną w zatrudnieniu publicznym i prywatnym, mieszkalnictwie, obiektach użyteczności publicznej, kredytach i usługach (patrz ogólnie Mass. Gen. Laws, rozdz. 151B). Inne dziedziny prawa (np. edukacja i ubezpieczenia) również zabraniają dyskryminacji ze względu na orientację seksualną.

Niedawno przepisy te zostały rozszerzone w celu ochrony osób transpłciowych. W 2011 roku gubernator Deval Patrick podpisał historyczne rozporządzenie wykonawcze zakazujące dyskryminacji ze względu na tożsamość i ekspresję płciową w zatrudnieniu w administracji stanowej (Mass. Exec. Order No. 526 (17 lutego 2011 r.)). Rozporządzenie wykonawcze MA 526W 2012 roku stan Massachusetts znowelizował swoje przepisy antydyskryminacyjne, zakazując dyskryminacji ze względu na tożsamość płciową w zatrudnieniu publicznym i prywatnym, mieszkalnictwie, kredytach, edukacji i usługach – ale nie w obiektach użyteczności publicznej. Wreszcie, w 2016 roku, stan Massachusetts uchwalił długo oczekiwaną ustawę o obiektach użyteczności publicznej dla osób transpłciowych, chroniącą osoby transpłciowe przed dyskryminacją w restauracjach, bibliotekach, hotelach, centrach handlowych, transporcie publicznym i innych miejscach (Mass. Gen. Laws, rozdz. 272, §§ 92A, 98). Więcej informacji na temat ustawy można znaleźć w dokumencie GLAD. Pytania i odpowiedzi dotyczące zakwaterowania publicznego w MA, Na www.gladlaw.org/current/post/ma-public-accommodations-qa.

W czerwcu 2024 r. prokurator generalna stanu Massachusetts Andrea Joy Campbell opublikowała zaktualizowany poradnik „Ochrona przed dyskryminacją w miejscach publicznych”, który zawiera szczegółowe informacje o tym, w jaki sposób osoby transpłciowe i niebinarne są chronione przez prawo w przestrzeni publicznej, w tym w toaletach przeznaczonych dla danej płci. Przeczytaj FAQ.

Tak. Prawo stanu Massachusetts o niedyskryminacji definiuje „orientację seksualną” jako „posiadanie orientacji na rzecz lub identyfikowany jako „o orientacji heteroseksualnej, biseksualnej lub homoseksualnej” (Mass. Gen. Laws, rozdz. 151B, sek. 3(6)). Interpretacja tego sformułowania obejmuje dyskryminację ze względu na postrzeganie. Na przykład, jeśli ktoś zostanie zwolniony z pracy z powodu postrzegania go jako geja, może powołać się na ochronę prawa antydyskryminacyjnego niezależnie od swojej rzeczywistej orientacji.

Podobnie prawo definiuje „tożsamość płciową” jako:

[A] tożsamość płciowa, wygląd lub zachowanie danej osoby, czy nie że tożsamość, wygląd lub zachowanie związane z płcią różnią się od tych tradycyjnie kojarzonych z fizjologią danej osoby lub płcią przypisaną jej przy urodzeniu… (Mass. Gen. Laws, rozdz. 4, sekcja 7(59) (podkreślenie dodane)).

W 2016 roku stan Massachusetts uchwalił ustawę o miejscach publicznych dla osób transpłciowych, uznając tożsamość płciową za wyraźnie chronioną. Oznacza to, że osoby transpłciowe są chronione przed dyskryminacją w miejscach publicznych i mogą wnieść skargę przeciwko każdej osobie lub podmiotowi dopuszczającemu się tej dyskryminacji.

Możesz złożyć wniosek osobiście lub pisemnie w Komisji ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji stanu Massachusetts (MCAD). MCAD preferuje składanie wniosków osobiście, chyba że skarga została przygotowana przez prawnika. Zadzwoń wcześniej, aby umówić się na spotkanie i dowiedzieć się, co musisz ze sobą zabrać.

Boston: (617) 994-6000, One Ashburton Place, pokój 601.

Springfield: (413) 739-2145.

Worcester: (508) 799-8010.

Skarga musi być złożona pod przysięgą i zawierać imię i nazwisko oraz adres osoby wnoszącej skargę („skarżący”), a także nazwę i adres podmiotu, przeciwko któremu wnosi skargę („pozwany”). Skarga musi zawierać szczegóły zarzucanych czynów niezgodnych z prawem oraz (najlepiej) czas ich wystąpienia.

Nie. Proces został zaprojektowany tak, aby umożliwić osobom reprezentowanie siebie. Jednak GLAD zdecydowanie zachęca do znalezienia prawnika, który będzie ich reprezentował w trakcie całego procesu. Nie tylko istnieje wiele przepisów prawnych regulujących proces MCAD, ale pracodawcy i inni oskarżeni prawdopodobnie będą mieli zapewnioną reprezentację prawną.

Skargi dotyczące dyskryminacji należy składać w MCAD w ciągu 300 dni od ostatniego aktu lub aktów dyskryminacji. Wyjątki od zasady spóźnienia są bardzo nieliczne, a GLAD zachęca do szybkiego składania skarg.

MCAD wyznacza śledczego do zbadania Twojej sprawy. Strony mogą skorzystać z ograniczonego „ujawnienia” – procedury prawnej, która pozwala drugiej stronie zbadać podstawy Twojego roszczenia, a Tobie – ich uzasadnienie i linię obrony. Odbywa się to poprzez pytania pisemne (interrogatoria), żądania dokumentów i zeznania. Ostatecznie, jeśli sprawa nie zostanie umorzona z przyczyn technicznych, Komisarz zdecyduje, czy istnieją prawdopodobne podstawy do uznania Twoich zarzutów.

Jeśli zostanie znaleziona prawdopodobna przyczyna W sprawach dotyczących zatrudnienia, kredytu, usług lub zakwaterowania publicznego, sprawa zostanie skierowana do postępowania pojednawczego lub ugodowego. Jeśli negocjacje nie doprowadzą do ugody akceptowalnej dla wszystkich stron, sprawa będzie kontynuowana, z dalszymi dowodami i ewentualnie rozprawą sądową.

Nawet przed ustaleniem prawdopodobnej przyczyny w sprawie mieszkaniowej, MCAD może wystąpić do sądu o wydanie nakazu zakazującego pozwanemu sprzedaży, wynajmu lub innego rozporządzania sporną nieruchomością do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Po ustaleniu prawdopodobnej przyczyny pozwany musi zostać poinformowany o prawie do rozpatrzenia sprawy w sądzie, a nie w MCAD (33 Mass. Gen. Laws, rozdz. 151B, sek. 5).

Jeżeli stwierdzono brak prawdopodobnej przyczyny, sprawa jest zakończona, chyba że odwołasz się od ustalenia „braku prawdopodobnej przyczyny”. Istnieją specjalne zasady i
ograniczenia czasowe dotyczące odwołań w ramach MCAD, których należy ściśle przestrzegać.

Środki zaradcze dla osoby, która rozpatrzyła skargę, mogą obejmować, w przypadku spraw pracowniczych, zatrudnienie, przywrócenie do pracy lub awans, zaległe wynagrodzenie, przywrócenie do pracy w organizacji związkowej oraz wynagrodzenie zaliczkowe. W sprawach mieszkaniowych środki zaradcze mogą obejmować odszkodowania (koszty faktycznie poniesione z powodu bezprawnego działania związanego z przeprowadzką, magazynowaniem lub uzyskaniem zastępczego mieszkania) oraz grzywny cywilne na rzecz państwa. W sprawach dotyczących miejsc publicznych, MCAD może nakazać zapłatę grzywien cywilnych na rzecz państwa. We wszystkich przypadkach środki zaradcze mogą również obejmować odszkodowania za straty emocjonalne, koszty obsługi prawnej, nakazy zaprzestania działalności oraz inne środki zaradcze, które spełniałyby cele przepisów antydyskryminacyjnych (np. programy szkoleniowe, wywieszanie ogłoszeń, umożliwienie ubiegania się o kredyt na niedyskryminacyjnych warunkach, umożliwienie niedyskryminacyjnego dostępu do usług i korzystania z nich).

Tak, w wielu przypadkach. Federalne prawo antydyskryminacyjne w zatrudnieniu, zwane Tytułem VII, ma zastosowanie do pracodawców zatrudniających co najmniej 15 pracowników. Skargi należy złożyć w ciągu 180 dni od wystąpienia aktu dyskryminacji do Komisji ds. Równych Szans Zatrudnienia (EEOC). Jeśli jednak początkowo wniesiesz skargę do MCAD i wskażesz, że chcesz, aby skarga została złożona również do EEOC, termin ten zostanie przedłużony do wcześniejszego z następujących terminów: 300 dni lub 30 dni od daty zamknięcia sprawy przez MCAD (Kodeks Stanów Zjednoczonych 42, sekcja 2000e-5(e)(1)). (Osoby pracujące dla agencji federalnych nie są objęte zakresem niniejszej publikacji).

Osoba wnosząca skargę z tytułu dyskryminacji może czasami dochodzić ochrony zarówno na mocy prawa stanowego, jak i federalnego. Dzieje się tak, ponieważ przepisy prawa stanowego i federalnego mogą się ze sobą pokrywać. Na przykład, Tytuł VII zabrania dyskryminacji w zatrudnieniu ze względu na rasę, płeć, wiek, religię i niepełnosprawność (w tym status HIV), ale nie zabrania wprost dyskryminacji ze względu na „orientację seksualną” lub „tożsamość płciową”.

Ostatnio jednak coraz większa liczba sądów i agencji rządowych przyjęła stanowisko, że zakaz dyskryminacji ze względu na płeć zawarty w Tytule VII obejmuje dyskryminację ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową (zob. np. sprawę United States & Dr. Rachel Tudor v. Southeastern Oklahoma State University, 2015 US Dist. LEXIS 89547 (2015) (oddalającą wniosek o oddalenie skargi profesor na podstawie Tytułu VII, zgodnie z którą uczelnia poddała ją wrogiemu środowisku pracy ze względu na jej tożsamość płciową)). W dwóch odrębnych decyzjach z 2012 i 2016 r. sama EEOC stwierdziła, że dyskryminacja ze względu na orientację seksualną, dyskryminacja ze względu na tożsamość płciową i dyskryminacja ze względu na płeć to to samo, ponieważ te dwie ostatnie opierają się na preferencjach, założeniach, oczekiwaniach, stereotypach i normach związanych z męskością i kobiecością (zob. Macy v. Holder, apelacja EEOC nr 0120120821 (20 kwietnia 2012 r.); Baldwin v. Foxx, apelacja EEOC nr 0120133080 (15 lipca 2015 r.)). Chociaż decyzje EEOC nie są wiążące dla sądów, wiele osób posłużyło się podobnym rozumowaniem, potwierdzając stosowalność tytułu VII do dyskryminacji ze względu na tożsamość płciową i orientację seksualną (zob. np. Smith v. City of Salem, 378 F.3d 566 (6th Cir. 2004) (stanowiąc, że tytuł VII zabrania dyskryminacji osób transpłciowych ze względu na stereotypy płciowe); Videckis v. Pepperdine Univ., 150 F. Supp. 3d 1151, 1160 (CD Cal. 2015) (stanowiąc, że „dyskryminacja ze względu na orientację seksualną jest formą dyskryminacji ze względu na płeć lub rodzaj płci”)).

GLAD zaleca, aby w przypadku nakładania się jurysdykcji stanowej i federalnej, najpierw rozważyć złożenie skargi do MCAD, pamiętając jednocześnie o możliwości dochodzenia roszczeń na szczeblu federalnym. W przypadku skargi dotyczącej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej, należy zaznaczyć „płeć” oraz „orientację seksualną” lub „tożsamość płciową” jako podstawę skargi i poprosić MCAD o złożenie skargi krzyżowej do EEOC.

Być może tak, w zależności od faktów dotyczących Twojej konkretnej sytuacji.

1. Agencje lokalneWiele miast i miasteczek ma własne lokalne przepisy antydyskryminacyjne i agencje, do których można złożyć skargę, oprócz złożenia jej w MCAD. Czasami MCAD pozwala lokalnej agencji zbadać sprawę zamiast MCAD, co może przynieść korzyści czasowe i dostępność personelu. Cambridge i Boston mają najbardziej rozwinięte lokalne agencje, chociaż Newton, Somerville, Worcester i Springfield również dysponują personelem do rozpatrywania niektórych rodzajów skarg. Nawet jeśli złożysz skargę w lokalnej agencji, musisz to zrobić w MCAD w ciągu 300 dni od ostatniego aktu dyskryminacji, aby Twoja sprawa w ogóle mogła zostać rozpatrzona.
   
2. Sąd stanowy lub federalnyPo złożeniu wniosku do MCAD lub EEOC, lub obu, jak omówiono powyżej, osoba może zdecydować o wycofaniu sprawy o dyskryminację z tych agencji i wniesieniu sprawy do sądu. Istnieją przepisy określające, kiedy i jak to zrobić (patrz np. Mass. Gen. Laws, rozdz. 151B, sekcja 9).

Ponadto, możesz chcieć wnieść sprawę do sądu w związku z innymi roszczeniami, których agencje ds. dyskryminacji nie są w stanie odpowiednio rozpatrzyć. Na przykład, jeśli zostaniesz zwolniony z naruszeniem umowy, bez zachowania środków dyscyplinarnych obiecanych w podręczniku lub za zrobienie czegoś, co nie podoba się pracodawcy, ale czego wymaga prawo, te sprawy wykraczają poza zakres dochodzenia agencji i zamiast tego powinny zostać skierowane do sądu. Podobnie, jeśli Twoje roszczenie dotyczy naruszenia praw konstytucyjnych – na przykład, jeśli jesteś nauczycielem lub pracownikiem rządowym i uważasz, że naruszono Twoje prawo do wolności słowa lub równej ochrony – te sprawy również muszą zostać rozpatrzone przez sąd.

Skontaktuj się z GLADAnswers pod adresem www.GLADAnswers.org lub telefonicznie pod numerem 1-800-455-4523 (GLAD) w każdy dzień roboczy, aby omówić dostępne opcje.

Zasadniczo osoby, które nadal pracują lub mieszkają w warunkach dyskryminacyjnych, muszą ocenić, jak złożenie pozwu wpłynie na ich pracę lub mieszkanie oraz czy będą w stanie poradzić sobie z tymi ewentualnymi konsekwencjami. Oczywiście, nawet jeśli dana osoba została zwolniona lub eksmitowana, może uznać, że nie warto wnosić pozwu o dyskryminację. Jest to indywidualny wybór, który należy podjąć po zebraniu wystarczającej ilości informacji i porad, aby podjąć świadomą decyzję.

Niektórzy wolą spotkać się z prawnikiem, aby ocenić zasadność swoich roszczeń przed złożeniem pozwu. Zawsze warto przedstawić prawnikowi zarys wydarzeń, uporządkowany według dat, wraz z wyjaśnieniem, kim są poszczególne osoby (i jak się z nimi skontaktować).