Pochodzenie | New Hampshire

„Rodzicielstwo” oznacza, że jesteś prawnym rodzicem dziecka pod każdym względem. Rodzicielstwo wiąże się z szeregiem praw (np. podejmowanie decyzji dotyczących opieki medycznej lub edukacji, czas opieki rodzicielskiej w przypadku rozłąki z drugim rodzicem dziecka), a także obowiązków (np. zapewnienie ubezpieczenia zdrowotnego, zaspokajanie podstawowych potrzeb, płacenie alimentów). Bezpieczna, prawnie wiążąca relacja rodzic-dziecko jest podstawą długoterminowej stabilności i dobrostanu dziecka.

Rodzic biologiczny, który utrzymuje relację z dzieckiem, jest rodzicem prawnym. Rodzic adopcyjny jest również rodzicem prawnym. Nawet bez więzi biologicznej lub adopcyjnej, niektóre osoby są uznawane za prawnych rodziców zgodnie z prawem. Na przykład, małżonek jest uznawany za rodzica, jeśli pozostaje w związku małżeńskim z matką dziecka.

Podobnie, rodzicielstwo jest domniemane, gdy osoba „przyjmie dziecko do [swojego] domu i otwarcie będzie je uważać za [swoje] dziecko”. W przełomowej sprawie z 2014 r. W sprawie opieki nad Madelyn B., Sąd Najwyższy stanu New Hampshire orzekł, że domniemanie to ma zastosowanie w równym stopniu do rodziców tej samej płci. Sąd orzekł również, że brak więzi biologicznej nie wyklucza zastosowania tego domniemania, ponieważ „domniemania te nie wynikają z biologii… lecz z interesu państwa w dobru dziecka i integralności rodziny”.

Chociaż decyzja ta jest niezwykle ważnym zwycięstwem dla wszystkich rodzin LGBTQ+, konieczność ubiegania się o sądowe ustalenie ojcostwa jest bolesna i kosztowna. 

Ustawa, mająca kluczowe znaczenie dla zapewnienia szerszego dostępu do adopcji, szczególnie dla dzieci rodziców LGBTQ+, weszła w życie 20 lipca 2020 roku, po podpisaniu jej przez gubernatora Sununu. Przepisy nowej ustawy, HB 1162, gwarantują rodzicom niebędącym w związku małżeńskim możliwość adopcji dzieci; rodzicom LGBTQ+ możliwość potwierdzenia swojego pochodzenia poprzez adopcję; a dzieciom urodzonym w wyniku wspomaganego rozrodu można zapewnić relacje rodzicielskie poprzez orzeczenie sądu o pochodzeniu. Prawnie ustalona relacja rodzic-dziecko stanowi podstawę dobrostanu dzieci, a poprzez tę fundamentalną relację przepływa wiele praw i obowiązków, w tym opieka, wsparcie finansowe i ubezpieczenie zdrowotne, a także opieka, czas spędzany z dzieckiem i podejmowanie decyzji.

Rodzice z New Hampshire mogą ustalić swoje pochodzenie w następujący sposób:

• Poród (z wyjątkiem osób pełniących rolę matek zastępczych)
• Bycie w związku małżeńskim z osobą, która rodzi dziecko
• Następujące osoby mogą uzyskać rodzicielstwo poprzez adopcję:
  • Osoba samotna, niezamężna;
  • Dwie osoby dorosłe (w związku małżeńskim lub nie); 
  • Niezamężny rodzic dziecka adoptowanego;
  • W niektórych przypadkach osoba dorosła pozostająca w związku małżeńskim może adoptować dziecko bez udziału współmałżonka;
  • Osoba dorosła, niezamężna, za zgodą co najmniej jednego z rodziców dziecka adoptowanego i z zamiarem dzielenia się obowiązkami rodzicielskimi z jednym z rodziców dziecka adoptowanego;
  • Osoba lub osoby będące rodzicami dziecka poczętego za pomocą wspomaganego rozrodu zgodnie z definicją podaną w RSA 168-B:1, II, w celu potwierdzenia prawnego związku między dzieckiem a rodzicem.
• Następujące osoby mogą wystąpić do sądu o ustalenie ojcostwa:
  • Przyszli rodzice poprzez macierzyństwo zastępcze
  • Osoba, która uważa dziecko za swoje
  • Osoba mająca genetyczne powiązanie z dzieckiem

Adopcja wspólna to taka, gdy oboje partnerzy adoptują dziecko jednocześnie. Adopcja przez drugiego rodzica to taka, gdy jeden z partnerów adoptuje dziecko drugiego partnera. Adopcja przez jednego rodzica to taka, gdy dziecko adoptuje jedna osoba. Wszystkie trzy formy adopcji są legalne w stanie Connecticut.

Zarówno adopcja wspólna, jak i adopcja przez drugiego rodzica zapewniają, że Twoje dziecko ma dwoje prawnych rodziców. Zarówno pary małżeńskie, jak i niemałżeńskie mogą skorzystać z adopcji wspólnej lub przez drugiego rodzica. Adopcja pozwala rodzicowi niebędącemu prawnym rodzicem zostać prawnym rodzicem, uprawnionym do podejmowania decyzji dotyczących dziecka bez specjalnego upoważnienia. Pozwala również rodzicowi adopcyjnemu automatycznie przejąć opiekę nad dzieckiem w przypadku śmierci partnera. Podobnie, w przypadku śmierci rodzica adopcyjnego, dziecko będzie miało prawo do dziedziczenia po nim, nawet jeśli nie sporządzi testamentu, i może pobierać świadczenia z Ubezpieczeń Społecznych dla osób pozostających przy życiu.

Wreszcie, jeśli para się rozstanie, adopcja gwarantuje, że oboje rodzice mają prawo do opieki i odwiedzin, a wszelkie spory będą rozstrzygane w oparciu o to, co leży w najlepszym interesie dziecka, a nie w oparciu o to, kto jest prawnym rodzicem.

W przypadku dziecka urodzonego w związku małżeńskim, prawo stanu New Hampshire i prawa wszystkich stanów zakłada, że oboje małżonkowie są rodzicami dziecka, a oba nazwiska widnieją w akcie urodzenia dziecka. Jest to jednak jedynie domniemanie i można je zakwestionować w sądzie, dlatego kancelaria GLAD Law zaleca parom małżeńskim adopcję przez drugiego rodzica, aby zapewnić pochodzenie dziecka rodzicowi niebiologicznemu, ponieważ adopcja jest orzeczeniem sądu ustanawiającym relację rodzic-dziecko i musi być respektowana przez inne stany. GLAD Law Answers może polecić prawników z Działu Poleceń Prawnych kancelarii GLAD Law, którzy specjalizują się w adopcjach przez drugiego rodzica.

Niektóre stany, takie jak Connecticut, Maine, Rhode Island i Vermont, oferują drugi sposób ochrony rodzicielstwa partnera niebiologicznego, poprzez podpisanie dobrowolnego oświadczenia o uznaniu rodzicielstwa. Jest to formularz, który wymaga jedynie poświadczenia przez rodziców lub poświadczenia notarialnego, co pozwala uniknąć kosztów wynajęcia prawnika i nie wymaga stawiennictwa w sądzie. Jednak zgodnie z prawem federalnym dokument ten ma taką samą moc jak orzeczenie sądowe. Niestety, ta opcja nie jest jeszcze dostępna w New Hampshire dla par jednopłciowych.

Tak. W 2014 roku Sąd Najwyższy New Hampshire uchwalił projekt ustawy Senatu SB353, Ustawa dotycząca macierzyństwa zastępczego, która zaktualizowała prawo stanu New Hampshire dotyczące macierzyństwa zastępczego, aby uwzględnić postęp w technologiach wspomaganego rozrodu. Wcześniej prawo stanu New Hampshire zezwalało na macierzyństwo zastępcze tylko wtedy, gdy wykorzystano komórki jajowe matki i gdy rodzice byli w związku małżeńskim. Nowa ustawa zezwala wszystkim osobom na zostanie rodzicami poprzez macierzyństwo zastępcze, niezależnie od stanu cywilnego czy orientacji seksualnej.

Ustawa uprościła również procedurę prawną dla przyszłych rodziców, ustanawiając ujednolicone kryteria dotyczące umów o macierzyństwo zastępcze i zapewniając ochronę prawną wszystkich stron. Ustawa określa minimalne wymagania dotyczące umów o macierzyństwo zastępcze i uznaje, że umowy te są umowami prawnie wiążącymi.

Oto kluczowe elementy tego prawa:

1. Gwarantuje ona, że istnieją odpowiednie i jasne przepisy ustawowe ustanawiające aktualne i spójne standardy oraz zabezpieczenia proceduralne.
2. Ułatwia korzystanie z technik wspomaganego rozrodu.
3. Ustawa określa, potwierdza i chroni status prawny oraz dobro dzieci urodzonych w wyniku umowy o macierzyństwo zastępcze.
4. Chroni prawa przyszłych rodziców i matki ciążowej.
5. Gwarantuje, że wszystkie strony umowy o macierzyństwie (GCA) są chronione prawnie i przystępują do niej z tymi samymi prawami, oczekiwaniami i obowiązkami.
6. Norma ta ujednolica minimalne wymagania dotyczące umów zawieranych przez matki ciążowe i uznaje je za ważne i wykonalne umowy prawne.

Tak. Ustawa SB 353 została napisana w sposób neutralny pod względem płci, który powinien mieć zastosowanie w równym stopniu do par tej samej płci, które chcą skorzystać z wspomaganego rozrodu w celu posiadania wspólnego dziecka.

Przed podpisaniem umowy GCA należy skonsultować się z prawnikiem w sprawie jej warunków i potencjalnych konsekwencji prawnych. Prawnik musi być niezależny od prawnika, z którego usług korzysta Twój zastępca. Należy również ukończyć konsultację w sprawie zdrowia psychicznego.

1. Mają co najmniej 21 lat.
2. Urodziły co najmniej jedno dziecko.
3. Przeszli oni badanie fizykalno-medyczne, które w dużej mierze odpowiada wytycznym Amerykańskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu.
4. Ukończyli konsultację w sprawie zdrowia psychicznego zgodnie z wymogami ustawowymi.
5. Oni i ich małżonek lub partner (jeśli taki istnieje) skonsultowali się z prawnikiem w sprawie warunków i potencjalnych konsekwencji prawnych umowy GCA

Zgodnie z nowym prawem, rodzice zastępczy będą jedynymi prawnymi rodzicami dziecka urodzonego dzięki macierzyństwu zastępczemu. Matka zastępcza, jej małżonek lub partner (jeśli istnieje), nie będą uznawani za prawnych rodziców. Porozumienie to musi zostać zawarte w umowie o macierzyństwie zastępczym (GCA) przed przeprowadzeniem jakiejkolwiek procedury medycznej mającej na celu zapłodnienie matki zastępczej.

Prawo rozróżnia gamety lub zarodki pochodzące od „dawcy”, który nie ma praw rodzicielskich, oraz gamety lub zarodki, które mogą zostać dostarczone przez przyszłego rodzica.

GCA musi spełniać następujące wymagania:

1. Bądź na piśmie;
2. Należy je wykonać przed jakimikolwiek zabiegami medycznymi mającymi na celu zapłodnienie matki;
3. Wszystkie strony muszą być reprezentowane przez prawnika, przy czym prawnik matki ciążowej oraz jej małżonek lub partner, jeżeli taki istnieje, muszą być niezależni od prawnika przyszłych rodziców;
4. Matka ciążowa musi wyrazić zgodę na:
   1. Poddać się transferowi zarodka, zajść w ciążę za pomocą wspomaganego rozrodu i starać się o donoszenie ciąży i urodzenie dziecka;
   2. Zrzec się wszystkich praw, obowiązków i powinności jako rodzic dziecka; i
   3. Natychmiast po narodzinach dziecka przekazać opiekę fizyczną nad dzieckiem wybranemu rodzicowi/rodzicom;
5. Małżonek lub partner matki zastępczej, o ile taki istnieje, musi wyrazić zgodę na przestrzeganie warunków GCA, w tym zrzeczenie się wszystkich praw, obowiązków i powinności rodzicielskich;
6. Przyszli rodzice muszą wyrazić zgodę na:
   1. Akceptować wyłączne prawa, obowiązki i powinności jako rodzic(e) dziecka;
   2. Przyjąć wyłączną opiekę fizyczną i odpowiedzialność za utrzymanie dziecka po urodzeniu;
7. Porozumienie wszystkich stron co do tego, w jaki sposób zostanie wypłacone rozsądne odszkodowanie, jeśli takie będzie, matce zastępczej;
8. Zgoda wszystkich stron co do tego, w jaki sposób matka zastępcza pokryje swoją potencjalną odpowiedzialność, jeśli matka zastępcza naruszy postanowienie GCA lub prawo w sposób powodujący szkodę dla dziecka;
9. Zgoda wszystkich stron co do sposobu podejmowania decyzji dotyczących przerwania ciąży.

Tak. Każda ze stron umowy o podziale majątku (GCA) może wystąpić do sądu o wydanie orzeczenia o rodzicielstwie, które uzna, że przyszły rodzic jest jedynym rodzicem dziecka i nakaże, aby akt urodzenia dziecka to odzwierciedlał. Strony mogą również ubiegać się o takie orzeczenie po urodzeniu dziecka.

Tak. Tradycyjne macierzyństwo zastępcze nie jest zakazane w New Hampshire, chociaż przyszli rodzice, którzy zdecydują się na tę drogę, nie będą mogli uzyskać nakazu przed urodzeniem dziecka, aby ustalić swoje prawa rodzicielskie.

To trudne przypadki, ale rodzic niebędący rodzicem prawnym może być w stanie wykazać, że pełni funkcję rodzica (in loco parentis) wobec swojego dziecka, co daje mu ograniczoną liczbę praw, w tym możliwość interwencji w postępowaniu o opiekę. Aby ustanowić in loco parentis, osoba musi wykazać, że przyjęła dziecko do swojej rodziny i traktowała je jak członka rodziny, tworząc „psychologiczną relację rodzic-dziecko”.

Można podjąć szereg kroków, jednak żaden z nich nie daje takiego bezpieczeństwa jak adopcja przez drugiego rodzica.

• Umowa o współrodzicielstwie: Umowa o współrodzicielstwie to umowa określająca oczekiwania rodziców co do wzajemnych ról i planów na wypadek separacji, niepełnosprawności lub śmierci. Chociaż sądy, które są zobowiązane do podejmowania decyzji o opiece i odwiedzinach dziecka, nie zawsze w pełni je stosują, są one ważnymi wskaźnikami tego, co para uważała za dobro dziecka i mogą wpłynąć na ostateczną decyzję sądu.
• Współopieka: Rodzic prawny może wyznaczyć rodzica nieprawnego jako współopiekuna. Proces ten pozwala rodzicowi nieprawnemu podejmować takie same decyzje dotyczące dziecka, jak rodzic prawny, w tym decyzje medyczne. Standard najlepszego interesu dziecka reguluje proces powoływania opiekunów, a opiekun musi składać roczne sprawozdania dotyczące dobrostanu małoletniego. Status ten nie jest stały i każda osoba, w tym rodzic prawny, może złożyć wniosek o usunięcie opiekuna.
• Testamenty: Rodzic prawny może w testamencie wyznaczyć opiekuna, który przejmie opiekę nad dzieckiem po jego śmierci. Sądy przyznają tym życzeniom zdecydowaną przewagę. Jeśli jednak dziecko ma żyjącego innego rodzica prawnego, to ta osoba będzie miała pierwszeństwo przed wyznaczonym opiekunem.