Simone jest zdecydowaną orędowniczką swojego ukochanego pięcioletniego syna, Daniela. Urodził się przedwcześnie poza stanem. Jego rodzicami byli Simone i jej ówczesna partnerka Cara. Para wzięła ślub wkrótce po porodzie Cary, a następnie rodzina przeprowadziła się z powrotem do Massachusetts, rodzinnego stanu Simone.

Prawna więź dziecka z rodzicami nigdy nie jest bardziej krytyczna niż wtedy, gdy rodzina przeżywa kryzys. Simone przekonała się o tym w najbardziej bolesny sposób, gdy Daniel został nagle zabrany z domu i umieszczony w rodzinie zastępczej w wieku dwóch lat z powodu bezpodstawnych oskarżeń o przemoc domową między rodzicami.

„Zabrali go w piątek i powiedzieli, że możemy go odwiedzić w poniedziałek” – mówi Simone. „Ale kiedy się pojawiłam, nie pozwolili mi się z nim zobaczyć”. Simone nie była wpisana do aktu urodzenia Daniela i pomimo faktu, że ona i Cara planowały wspólnie założyć rodzinę poprzez wspomagane rozrody, pomimo faktu, że Simone była jego główną opiekunką, pomimo faktu, że ona i Cara powiedziały całemu światu, że są rodzicami Daniela i pobrały się kilka dni po jego narodzinach – Departament ds. Dzieci i Rodzin nie chciał uznać jej za rodzica.

Nie zobaczyła syna przez dwa miesiące. To był początek prawnej drogi Simone – takiej, w której czasami nie wpuszczano jej do sali sądowej, gdzie decydował się los jej rodziny, ponieważ system uważał ją za osobę obcą dla swojego dziecka. Spotykała się z Danielem co tydzień, pod nadzorem, tylko na godzinę. Potem, gdy wybuchła pandemia COVID-19, wizyty odbywały się wyłącznie przez Zoom.

Kiedy sędzia w końcu uznał Simone za równoprawnego rodzica, a Daniel został zjednoczony z obojgiem rodziców, odczułam ogromną ulgę, że bezpiecznie wrócił do domu, szczególnie w czasie pandemii, która tylko nasiliła niepokój i lęk związany z ich rozstaniem. Daniel rozwinął się i urósł tak bardzo w ciągu 18 miesięcy, że „uczę się go od nowa” – mówi Simone.

Simone i Cara zdecydowały się na rozwód, ale „jesteśmy serdeczni, dobrze się dogadujemy i dobrze sobie radzimy jako rodzice” – mówi Simone. „Wszyscy razem jemy posiłki i razem spędzamy święta. To stabilizuje Daniela”.

Osiemnaście miesięcy rozłąki było długie, bolesne i niepotrzebne. Zgodnie z prawem stanu Massachusetts Simone powinna zostać uznana za rodzica na mocy przepisu o „wstrzymaniu” w prawie stanu Massachusetts, doprecyzowanego przez orzecznictwo. Partanen przeciwko Gallagherowi. Jednak ustawa ta nadal jest podzielona ze względu na płeć, co utrudnia rodzicom, sądom i praktykom zrozumienie jej znaczenia. Konieczne jest zaktualizowanie przepisów dotyczących rodzicielstwa, tak aby wyraźnie uwzględniały one wszystkie rodziny, niezależnie od płci, stanu cywilnego czy okoliczności narodzin dziecka w wyniku wspomaganego rozrodu.

Ustawa o rodzicielstwie w stanie Massachusetts zapewniłaby tę bardzo potrzebną jasność i zagwarantowałaby, że w sytuacjach takich jak Simone, więź rodzicielska będzie jasna i uznana od samego początku. Mogłaby oszczędzić wielu innym rodzinom – zwłaszcza dzieciom – podobnego bólu.

Dowiedz się więcej i pomóż uchwalić ustawę Massachusetts Parentage Act