Prawo dotyczące opieki i rodzicielstwa | Maine

Tak (18-A Me. Rev. Stat. sec. 9-301).

Tak. Więcej informacji na temat adopcji w ME można znaleźć tutaj: Tutaj.

Sąd Stanowy stanu Maine nie zajmował się jeszcze podobną sprawą, ale większość orzeka w tym kraju „nie”. Większość stanów, a także dwa orzeczenia Sądu Najwyższego stanu Maine, stosują „test powiązania”, zgodnie z którym orientacja seksualna rodzica nie ma znaczenia, chyba że istnieją rzeczywiste dowody na wyrządzenie krzywdy dziecku. Spekulacje o krzywdzie lub dokuczaniu nie wystarczą.

W Whitehead przeciwko Black (2 BNA Family Law Rptr 2593 (Me. Super. 1976))W sprawie rozpatrywanej przez Sąd Najwyższy, były mąż z Georgii złożył wniosek o zmianę prawa do opieki, gdy dowiedział się, że jego była żona, która przeprowadziła się do Maine, jest lesbijką. Sąd orzekł, że dzieci zawsze mieszkały z matką, że poza tym była w dobrej kondycji i „była świadoma, że jej homoseksualny styl życia może mieć wpływ na dzieci i inteligentnie dążyła do zminimalizowania, a nawet całkowitego wyeliminowania tego wpływu” (tamże, s. 2594). Takie rozumowanie sądu jest aktualne.

Wreszcie wielu szanowanych prawników odmówiło nawet wysunięcia argumentu, że orientacja seksualna rodzica — sama w sobie — powinna być czynnikiem branym pod uwagę przy podejmowaniu decyzji dotyczących dobra dziecka.

Sąd traktuje rodziców jako równych sobie, bez względu na to, czy są małżeństwem, czy nie, i wydaje orzeczenia, kierując się dobrem dziecka.

Dopuszczalne czynniki, które należy wziąć pod uwagę, są określone przez prawo. Czynniki te koncentrują się na dobru dziecka i żaden z nich nie daje automatycznie pierwszeństwa rodzicowi niebędącemu gejem nad rodzicem homoseksualnym.

Prawo stanowi: „Podejmując decyzje dotyczące miejsca zamieszkania dziecka i kontaktów rodzic-dziecko, sąd powinien przede wszystkim brać pod uwagę bezpieczeństwo i dobro dziecka. Stosując tę normę, sąd powinien wziąć pod uwagę następujące czynniki:

1. Wiek dziecka;
2. Relacje dziecka z jego rodzicami i innymi osobami, które mogą mieć istotny wpływ na dobro dziecka;
3. Preferencje dziecka, jeśli jest ono na tyle duże, aby móc wyrazić swoje preferencje w sposób znaczący;
4. Czas trwania i adekwatność obecnych warunków zamieszkania dziecka oraz chęć zachowania ciągłości;
5. Stabilność proponowanych warunków zamieszkania dziecka;
6. Motywacja stron zaangażowanych w sprawę i ich zdolność do zapewnienia dziecku miłości, uczucia i wskazówek;
7. Adaptacja dziecka do obecnego domu, szkoły i społeczności;
8. Zdolność każdego z rodziców do umożliwiania i zachęcania do częstego i ciągłego kontaktu dziecka z drugim rodzicem, w tym do dostępu fizycznego;
9. Zdolność każdego z rodziców do współpracy lub nauki współpracy w opiece nad dzieckiem;
10. Metody wspomagające współpracę rodzicielską i rozwiązywanie sporów oraz gotowość każdego z rodziców do korzystania z tych metod;
11. Skutek dla dziecka, jeżeli jeden z rodziców ma wyłączną władzę nad jego wychowaniem;
12. Istnienie przemocy domowej między rodzicami w przeszłości lub obecnie oraz w jaki sposób ta przemoc wpływa na: 1. Dziecko pod względem emocjonalnym; 2. Bezpieczeństwo dziecka;
13. Istnienie historii znęcania się nad dzieckiem przez rodzica;
14. Wszystkie inne czynniki mające uzasadniony wpływ na fizyczne i psychiczne samopoczucie dziecka; oraz
15. Umyślne nadużycie przez rodzica procedury ochrony przed wykorzystaniem…” (19-A Me. Rev. Stat. sec. 1653(3)).

Tak, a sądy mogą przyznać pewne szczególne prawa jednemu rodzicowi, a inne drugiemu (19-A Me. Rev. Stat. sek. 1501). Prawa, które można podzielić, obejmują: stałe miejsce zamieszkania, odwiedziny, wsparcie, edukację, opiekę medyczną i stomatologiczną, wychowanie religijne lub inne kwestie. Czasami rodzic ponosi wyłączną odpowiedzialność za dziecko we wszystkich aspektach; nazywa się to „wyłącznymi prawami i obowiązkami rodzicielskimi”. Innym razem rodzice dzielą się wszystkimi tymi kwestiami; nazywa się to „wspólnymi prawami i obowiązkami rodzicielskimi”.

Nie powinno tak być. Jednym z dodatkowych obowiązków rodzica geja lub lesbijki jest pomoc dzieciom w radzeniu sobie z taką możliwością lub rzeczywistością. Oczywiście, dzieci można dręczyć z powodu wszystkiego – od rozmiaru uszu, przez akcent rodziców, po brak wyczucia stylu – dlatego wszyscy rodzice powinni pomóc swoim dzieciom wypracować mechanizmy i strategie radzenia sobie w przypadku molestowania rówieśniczego.

Z prawnego punktu widzenia szczególnie pouczająca jest sprawa Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, Palmore przeciwko Sidoti, (466 US 429 (1984)), w którym Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych uchylił decyzję sądu na Florydzie o zmianie opieki nad dzieckiem z matki na ojca. Powodem zmiany opieki był związek białej matki z czarnoskórym mężczyzną, którego później poślubiła. Sąd Najwyższy uznał istnienie uprzedzeń i dyskryminacji oraz fakt, że dziecko może być obiektem drwin, ale odmówił uwzględnienia tych uprzedzeń lub nadania im mocy prawnej poprzez zmianę dotychczasowego ustalenia dotyczącego opieki. W oświadczeniu dotyczącym zasady konstytucyjnej mającej zastosowanie do wszystkich, Sąd Najwyższy jednogłośnie stwierdził: „Konstytucja nie może kontrolować uprzedzeń, ale nie może ich też tolerować. Prywatne uprzedzenia mogą być poza zasięgiem prawa, ale prawo nie może, bezpośrednio ani pośrednio, nadać im mocy” (Palmore, 466 US, s. 432).

Może, ale nie musi, mieć to znaczenie w odniesieniu do przyszłych zmian orzeczeń sądowych dotyczących opieki. Osoby mogą ubiegać się o zmianę orzeczeń sądowych dotyczących opieki, gdy nastąpiła „istotna zmiana okoliczności”. Jeśli małżonek nie wiedział o orientacji seksualnej swojego małżonka w czasie wstępnego postępowania sądowego, ale dowiedział się o niej później, może argumentować, że jest to istotna zmiana okoliczności i że kwestie opieki powinny zostać ponownie rozpatrzone. Istnieje wiele przypadków z całego kraju, w których odrzuca się to jako podstawę do ubiegania się o zmianę. Oczywiście, jeśli jeden z małżonków lub były partner heteroseksualny wiedział o homoseksualnej orientacji seksualnej drugiego w czasie postępowania sądowego ustalającego opiekę, wniosek o zmianę z tego powodu byłby bezcelowy (patrz ogólnie, 19-A Me. Rev. Stat. sek. 1653 (10)).

Kwestia ta nie została rozstrzygnięta przez Sąd Stanowy Maine, lecz przez Sąd Najwyższy, Kamień kontra kamień (Ja. Super. LEXIS 30 (1980)), zastosował właściwy test. Matka ponownie zwróciła się do sądu z wnioskiem o ograniczenie „nocnych wizyt” swojego byłego męża, ponieważ był on teraz w związku partnerskim z mężczyzną. Sąd Najwyższy uchylił ograniczenie nałożone przez sąd niższej instancji, ponieważ ojciec był dyskretny i nie było dowodów na wyrządzenie krzywdy dzieciom.

Co więcej, ograniczenia odwiedzin są z natury podejrzane. Lawrence przeciwko Teksasowi (539 US 558, 574 (2003)) Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych zrobił coś więcej niż tylko dekryminalizację aktów seksualnych. Uznał prawo osób homoseksualnych do tworzenia i podtrzymywania pełnych miłości relacji osobistych oraz prowadzenia życia prywatnego bez ograniczeń rządowych i potępienia prawnego. Ponieważ osoby homoseksualne mogą podejmować „osobiste decyzje dotyczące… relacji rodzinnych [i] wychowania dzieci”, ograniczenia dotyczące opieki i odwiedzin muszą być odpowiednio traktowane. Same różnice w wartościach moralnych między sądem a rodzicem, domniemania dotyczące zachowania rodzica homoseksualnego lub „społeczne potępienie” ich związku nie powinny już być dopuszczalnymi czynnikami, jeśli kiedykolwiek były. Chociaż sądy mają do tego uprawnienia, odwiedziny nie powinny być ograniczane, chyba że istnieją rzeczywiste dowody na to, że partner wyrządza krzywdę dziecku. Kamieniem probierczym tych decyzji jest dobro dziecka.

Pary jednopłciowe z dziećmi, które się rozstają, powinny:

1. Wspieraj prawa rodziców LGBT;
2. Szanuj istniejące relacje, bez względu na prawne etykiety;
3. Szanuj istniejące relacje rodzicielskie dzieci po rozstaniu;
4. Utrzymać ciągłość opieki nad dziećmi;
5. Dążyć do rozwiązania dobrowolnego;
6. Pamiętaj, że rozstanie jest trudne;
7. Zbadaj zarzuty dotyczące nadużyć;
8. Brak umów lub stosunków prawnych nie powinien decydować o wyniku;
9. Traktuj postępowanie sądowe jako ostateczność; i
10. Nie uciekaj się do homofobicznych i transfobicznych praw i poglądów.

Więcej szczegółowych informacji na temat tych norm można znaleźć w publikacji Ochrona rodzin: standardy dla rodzin LGBT.

Podobnie jak w przypadku każdej sprawy z zakresu prawa rodzinnego, zalecana jest indywidualna porada prawna. GLAD Answers może udzielić informacji oraz skierować do lokalnych specjalistów. W razie pytań dotyczących ochrony rodziny, prosimy o kontakt z GLAD Answers poprzez wypełnienie formularza na stronie. Odpowiedzi GLAD lub zadzwoń pod numer 800.455.4523 (GLAD).