Blog

Międzynarodowy Dzień Drag: Drag i walka o prawa LGBTQ+

W Międzynarodowy Dzień Drag, GLAD Law świętuje historię artystek drag i ich rolę w walce o prawa osób LGBTQ+.

Drag, czyli sztuka teatralnego wyolbrzymiania płci, znana jest już od starożytności, ale współczesne rozumienie dragu na dobre pojawiło się dopiero w XIX wieku. William Dorsey Swann, były niewolnik, czarnoskóry mężczyzna, zaczął organizować w swoim domu prywatne bale zwane „dragami”, na których występował w eleganckich, kobiecych strojach. Na bale te przychodzili głównie inni, byli niewolnikami. Swann był aresztowany kilka razy Przez całe życie był ścigany za takie zarzuty, jak podszywanie się pod kobietę i „prowadzenie nieporządnego domu”, co było eufemizmem oznaczającym prowadzenie domu publicznego. Po oskarżeniu o prowadzenie nieporządnego domu w 1896 roku i skazaniu na dziesięć miesięcy więzienia, zwrócił się do prezydenta Grovera Clevelanda o ułaskawienie. Chociaż prezydent odrzucił prośbę Swanna, był to pierwszy przypadek w historii, gdy Amerykanin ubiegał się o podjęcie kroków prawnych lub politycznych w obronie społeczności LGBTQ+. Społeczność utworzona w jego jądrach jest uważana za pierwszą grupę oporu LGBTQ+.

Bale takie jak ten Swanna przetrwały do XX wieku, zwłaszcza w Nowym Jorku. Harlem Renaissance, okres ogromnego rozwoju czarnej sztuki, gościł wielu queerowych artystów, którzy brali udział w ekstrawaganckich balach drag queen i uczestniczyli w nich. Na początku wieku, zarówno w kraju, jak i za granicą, wodewilowe występy obejmowały imitacje kobiet. W tym samym czasie na scenę performatywną zaczęli wkraczać artyści prezentujący przesadną męskość. Ci artyści byli początkiem współczesny drag king. Występy drag queens trwały nadal, czasami nawet w głównym nurcie, nawet gdy społeczeństwo nie było łaskawe dla osób queer. Podczas gdy wiele znanych spektakli prezentuje przesadne formy binarności płci, drag obejmuje i celebruje eksplorację ekspresji pomiędzy lub całkowicie od niej oddzielonych.  

Bale drag queen były również przestrzenią rywalizacji. Konkursy i konkursy piękności zyskały na popularności w latach 60. XX wieku. Ten wzrost popularności artystek drag, głównie królowych, został stłumiony zarówno przez policyjne naloty na miejsca, w których odbywały się bale, jak i przez rasizm panujący w tych konkursach. W odpowiedzi na dyskryminację, której doświadczały konkursy drag queen i cała scena drag, Crystal i Lottie LaBeija założyły Dom LaBeija, pierwszy duży Dom Drag, i zaczął organizować bale, aby stworzyć przestrzeń dla artystów drag i osób queer o innym kolorze skóry niż biały, aby mogły się rozwijać. Koncepcja Domu Drag rozwinęła się od tego momentu, stając się elementem sceny i często prawdziwą rodziną z wyboru dla młodych osób queer. Chociaż Domy nie były sformalizowanymi organizacjami pomocowymi, młodzież queer, która trafiła na ulicę, odrzucona z domu z powodu swojej tożsamości, często była przyjmowana przez ich szefów, zapewniając im miejsce do spania, jedzenie i mentorów, którzy się nimi opiekowali i pomagali im.  

Policja często przeprowadzała naloty na przestrzenie queer w połowie XX wieku, szczególnie brutalnie traktując drag queens, kobiety transpłciowe i osoby łamiące normy płciowe. Bary w Nowym Jorku i całym kraju nie mogły obsługiwać „znanych homoseksualistów” i zakazywały przebierania się za kogoś innego, czyli noszenia ubrań typowo kojarzonych z płcią przeciwną. Pomimo tych przepisów i brutalnej polityki wobec barów gejowskich, osoby LGBTQ+ nadal gromadziły się w tych przestrzeniach.

W czerwcu 1969 roku policja dokonała słynnego nalotu na Stonewall Inn w West Village w stanie Nowy Jork. Tym razem klienci walczyliPrzez wiele dni członkowie nowojorskiej społeczności LGBTQ+ protestowali, nie dając się zastraszyć i atakować za autentyczne życie. Jednym z przywódców powstania w Stonewall był Stormé DeLarverie, drag king i aktywista ruchu wyzwolenia gejów.

Protesty te zapoczątkowały współczesny ruch na rzecz praw osób homoseksualnych, który obejmował utworzenie kilku organizacji aktywistycznych przez drag queens w Nowym Jorku, takich jak Queens Liberation Front (QLF) i Street Transvesties Action Revolutionaries (STAR). STAR została założona przez Marsha P. Johnson I Sylvia RiveraDwie drag queens i kobiety transpłciowe na czele powstania w Stonewall. Johnson i Rivera zbudowali STAR w oparciu o to, jak drag domy służyły społeczności, zapewniając domy i pomoc bezdomnej młodzieży queer i osobom świadczącym usługi seksualne. STAR i QLF były zaangażowane w protesty, okupacje, działania na rzecz wprowadzenia przepisów antydyskryminacyjnych i demonstracje równości.

Aktywizm drag queens nigdy nie ograniczał się do Nowego Jorku. W San Francisco Siostry Nieustającej Rozkoszy przebrały się w stroje inspirowane zakonnicami, jednocześnie prowadząc edukację na temat AIDS i bezpiecznego seksu, protestując na rzecz ochrony zdrowia, a także zbierając fundusze na rzecz lokalnych społeczności queer. W latach 90. mieszkająca w Chicago drag queen Joan Jett Blakk kandydował na burmistrza, a następnie na prezydenta z listy Queer Nation Party. Celem ich kampanii nie było wygranie wyborów politycznych, ale raczej zwiększenie widoczności kwestii związanych z osobami queer, zwłaszcza trwającego wówczas kryzysu AIDS, którego Blakk była orędowniczką w ogólnokrajowej organizacji Act Up.    

Od początku XXI wieku drag wkroczył do głównego nurtu. Programy konkursowe, zwłaszcza RuPaul's Drag Race, postawiły drag queens w centrum uwagi. Wiele osób wykorzystało tę nową platformę do walki o prawa osób LGBTQ+. Bob the Drag Queen opowiedział o swoich doświadczeniach jako aresztowany podczas protestu na rzecz równości małżeńskiej w 2011 r. i wrzucenie do więzienia w pełnym przebraniu. Królowe w całym kraju wykorzystują swój głos, by walczyć o prawa osób queer, czy to za pośrednictwem głównych przestrzeni, takich jak Wyścig dragsterów lub w obrębie własnej społeczności.

W ostatnich latach drag stał się prześladowany przez dyskryminujące prawa W wielu stanach. W Tennessee zaproponowano ustawę zakazującą wszelkich występów z udziałem „naśladowania mężczyzn lub kobiet” w przestrzeni publicznej lub w obecności dzieci. Projekty ustaw o podobnych celach zostały zaproponowane w kilku innych stanach w całym kraju, a Montana i Tennessee uchwaliły swoje zakazy w 2023 roku. Jednak oba są obecnie niewykonalne z powodu podjętych przeciwko nim działań prawnych. Wszystkie te zakazy wymierzone są w drag, seksualizując i stygmatyzując go, a także usuwając go z jego aktywistycznego i artystycznego kontekstu. Drag był prezentowany w najróżniejszych miejscach, w tym podczas wspólnych śpiewów, brunchów i czytań bajek od lat. Jednak w stanach, które uchwaliły te zakazy, byłyby one uważane za treści dla dorosłych, a obecność osób w każdym wieku na widowni byłaby karalna.  

Od ponad wieku drag i osoby go wykonujące są w awangardzie organizacji i aktywizmu queer. Drag to z natury akt transgresyjny, definiowany przez opór wobec tradycyjnych koncepcji płci. Ten widoczny opór sprawił, że performerki drag stały się celem ataków politycznych i represji, ale jednocześnie pozwoliły im walczyć o lepszy świat dla społeczności LGBTQ+. Kancelaria GLAD Law będzie nadal bronić prawa wszystkich ludzi do autentycznego i bezdyskryminacyjnego wyrażania siebie.

Świętuj z nami w 44. doroczna letnia impreza kancelarii GLAD Law 26 lipca 2025 roku w Provincetown w stanie Massachusetts. Tegoroczną galę poprowadzi ikona drag i aktywistka LGBTQ+, Varla Jean Merman.