W ramach Miesiąca Dziedzictwa Azjatycko-Amerykańskiego Mieszkańców Wysp Pacyfiku świętujemy twórczość artystów i obrońców praw LGBTQ2S+, których kreatywność i zaangażowanie na rzecz widoczności, prawdy i wspólnoty wywarły i nadal wywierają ogromny wpływ na nasze społeczności.

 

Truong Tran

Truong Tran (on/jego) jest artystą wizualnym i pisarzem, który był wielokrotnie uhonorowany i nominowany do licznych nagród, takich jak The Poetry Center Prize, The Fund for Poetry Grant i innych. Truong obecnie wykłada w Mills College w Oakland w Kalifornii. Przenikanie się jego tożsamości jako wietnamskiego Amerykanina, imigranta, osoby czarnoskórej i geja – jest centralnym punktem jego literatury i sztuki. W wywiad z The Pen Ten, Truong wyjaśnia swoje osobiste prawdy: “Mam obowiązek pisać o [amerykańskiej] historii, ponieważ wpływa ona na sposób, w jaki poruszam się po świecie. To wspólna odpowiedzialność. W ten sposób pisanie podtrzymuje świadomość mojej skomplikowanej tożsamości”. Truong pisze i tworzy sztukę z konieczności, aby uniemożliwić innym ludziom ilustrowanie lub nieilustrowanie jego narracji.

 

Lehuauakea

Lehuauakea (they/them) to artysta mieszany, rdzennoamerykański, hawajski, pochodzący z Wielkiej Wyspy (māhū) i absolwent Pacific Northwest College of Art. W swojej twórczości eksploruje ekologię kulturową w kontekście degradacji środowiska, wykorzystując takie media jak ohe kāpala (rzeźbione narzędzia do drukowania z bambusa), kapa (tkanina z kory) i naturalne pigmenty. Wychowanie Lehuauakei było pełne rdzennych praktyk i tradycji rzemieślniczych, które napędzają ich sztukę. Na przykład kapa to tkanina używana do produkcji ubrań i pościeli; noworodki rodzą się w kapa, a szczątki zmarłych są chowane w tkaninie. Pracowity proces twórczy Lehuauakei materializuje intymne historie i odporność ich samych, ich społeczności i ich przodków.

 

Ka-Man Tse

Ka-Man Tse (ona/jej) jest queerową fotografką, której prace były wystawiane w jej rodzinnym Hongkongu i Stanach Zjednoczonych. Jej projekt “wąskie odległości”Księga składa się z portretów społeczności LGBTQ2S+ z Hongkongu, która jest jej odziedziczoną i wybraną rodziną. Książka składa się ze zdjęć z okresu 14 lat (2004–2018); poszczególne portrety mają na celu skupienie uwagi na osobach często marginalizowanych i umiejscowienie ich w przestrzeni. Ka-Man opisuje swój proces twórczy jako “…“ponowne odwiedzanie, ponowne wyobrażanie sobie, współpraca i długotrwałe zaangażowanie w ramach opieki i społeczności.” Inspiruje również swoich studentów do wyjątkowych procesów twórczych – Ka-Man wykładała na Uniwersytecie Yale i w Cooper Union, a obecnie jest profesorem w Parsons School of Design w Nowym Jorku.

 

Ora Lin

Ora Lin (they/them) to chińsko-amerykańska youtuberka i samouk krawiectwa. Jej przyjazne samouczki prowadzą widzów przez historyczne projekty i techniki krawieckie, przeplatane okazjonalnie współczesnymi projektami. Wiele filmów Ory stanowi społeczny komentarz na temat powiązań tożsamości i intersekcjonalności z modą, kostiumami i kulturą. Jej najnowszy film na YouTube pokazuje, jak uszyć suknię w stylu regencji – XIX-wieczną. długa sukienka sięgająca do kostek, z wysokim stanem sięgającym tuż pod biust – i przeplata się z komentarzem na temat tego, jak popularny serial Netflixa „Bridgerton” stara się zapewnić jak najmniej inkluzywności i reprezentacji. Słowami samej Ory:

“Bridgertonowie są już “postępowi” w kwestii tego, co promują media. Obecnie mamy kapitalizm, dominację białej rasy. Nie można oczekiwać niczego innego. Chciałbym, żebyśmy mogli.”

 

Tamara Ching

Tamara Ching (ona/jej) jest od dawna chińską aktywistką pochodzenia hawajskiego, która działa na rzecz społeczności LGBTQ2S+ w San Francisco. Aktywnie działała w branży seksualnej i drag w San Francisco w latach 60. XX wieku, a obecnie jest “mamą” w swojej azjatyckiej społeczności transpłciowej. Tamara kontynuuje swoją działalność, walcząc o ochronę osób transpłciowych w San Francisco, profilaktykę HIV i edukację w tej społeczności. W wywiad dla Stanford Pride Oral History Project, Tamara opisuje swoje wychowanie z nieobecnymi rodzicami, agresywnym rodzeństwem i prześladowaniem na tle rasowym w szkole. Pomimo tych początkowych trudności, odniosła sukces i zyskała poczucie autonomii dzięki pracy seksualnej, a ostatecznie dzięki rolom administracyjnym w rządzie federalnym. Aktywizm Tamary w latach 80. doprowadził ją do tego, że jako pierwsza i jedyna osoba otrzymała grant od Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) na wsparcie transpłciowych imigrantów świadczących usługi seksualne. Jej szeroko zakrojona działalność orędownicza nadal pozostawia trwały ślad w społeczności LGBTQ2S+ w San Francisco.