W piątek 10 października 2008 r. Sąd Najwyższy stanu Connecticut orzekł, że pary homoseksualne mają prawo do pełnej równości małżeńskiej.

25 sierpnia 2004 roku organizacja GLAD wniosła pozew w imieniu ośmiu par gejów i lesbijek z Connecticut, którym odmówiono wydania licencji małżeńskich w Madison w stanie Connecticut, kwestionując dyskryminacyjne pozbawienie praw małżeńskich przez stan przez stan. Pary będące powodem, pozostające w stałych związkach od 10 do 30 lat, z których wiele wychowuje dzieci, twierdzą, że tylko małżeństwo zapewni im ochronę i korzyści niezbędne do bezpiecznego życia jako rodzina. Pozwanymi są Departament Zdrowia Publicznego (DPH), który nadzoruje rejestrację wszystkich małżeństw, oraz Dorothy C. Bean, urzędnik stanu cywilnego miasta Madison.

Connecticut Family Institute oraz dwóch urzędników miejskich złożyli wnioski o interwencję w sprawie. Wnioski te zostały odrzucone przez sędzię Patty Jenkins Pittman z Sądu Najwyższego w New Haven. Urzędnicy wycofali apelację, ale Family Institute wniósł apelację do Sądu Najwyższego Connecticut, który w wyroku z 15 sierpnia 2006 roku podtrzymał decyzję Sądu Pierwszej Instancji o oddaleniu wniosku.

GLAD złożył wniosek o wydanie wyroku w trybie uproszczonym oraz obszerne pisma dotyczące meritum sprawy. Dodatkowo, złożono pismo amicus curiae podpisane przez 25 amici popierających nasze stanowisko. Prokurator Generalny, broniąc się w sprawie, złożył replikę, a 4 przeciwne pisma amici curiae zostały złożone. Argumenty zawarte we wniosku o wydanie wyroku w trybie uproszczonym zostały wysłuchane 21 marca 2006 roku w Sądzie Najwyższym w New Haven.

12 czerwca 2006 roku sędzia Pittman odrzucił wniosek powoda, orzekając, że wykluczenie par tej samej płci z możliwości zawarcia małżeństwa nie narusza Konstytucji Connecticut. Powodowie odwołali się od tej decyzji do Sądu Najwyższego Connecticut.

14 maja 2007 r. starszy prawnik GLAD, Ben Klein, przedstawił ustne uzasadnienie w tej sprawie przed Sądem Najwyższym stanu Connecticut.