Adopcja przez drugiego rodzica | Vermont

Tak. Prawo stanu Vermont stanowi, że każda osoba może adoptować lub zostać adoptowana przez inną osobę w celu ustanowienia między nimi stosunku rodzicielskiego i stosunku dziecka (15A VSA § 1-102(a)).

Tak. Sąd Najwyższy stanu Vermont zezwolił parze lesbijek na adopcję biologicznych dzieci jednej z kobiet w 1993 roku (w sprawie BLVB, 160 Vt. 368 (1993)). Następnie legislatura stanu Vermont znowelizowała ustawę o adopcji, która obecnie stanowi: „Jeśli jednostka rodzinna składa się z rodzica i jego partnera, a adopcja leży w najlepszym interesie dziecka, partner rodzica może adoptować dziecko tego rodzica” (15A VSA § 1-102).

Adopcja wspólna to taka, gdy oboje partnerzy adoptują dziecko jednocześnie. Adopcja przez drugiego rodzica to taka, gdy jeden z partnerów adoptuje dziecko drugiego partnera. Adopcja przez jednego rodzica to taka, gdy dziecko adoptuje jedna osoba. Wszystkie trzy formy adopcji są legalne w stanie Vermont.

Zarówno adopcja wspólna, jak i adopcja przez drugiego rodzica zapewniają dziecku dwoje prawnych rodziców, co często zapewnia większy komfort i bezpieczeństwo wszystkim zaangażowanym. W zależności od konkretnej sytuacji rodzinnej, prawo może nie uznać obojga partnerów za prawnych rodziców bez adopcji. W takich przypadkach rodzic nieposiadający prawnego rodzica potrzebuje specjalnego pozwolenia na podejmowanie decyzji medycznych dotyczących dziecka lub uczestnictwo w spotkaniach szkolnych i ryzykuje utratę opieki nad dzieckiem w przypadku rozstania.

Adopcja pozwala rodzicowi niebędącemu rodzicem prawnym stać się rodzicem prawnym, uprawnionym do podejmowania decyzji w imieniu dziecka bez specjalnego upoważnienia. Pozwala również rodzicowi adopcyjnemu automatycznie przejąć opiekę nad dzieckiem w przypadku śmierci partnera. Podobnie, w przypadku śmierci rodzica adopcyjnego, dziecko będzie miało prawo do dziedziczenia po nim, nawet jeśli nie sporządzi testamentu, i może pobierać świadczenia dla osób pozostających przy życiu z ubezpieczenia społecznego.

Wreszcie, jeśli para się rozstanie, adopcja gwarantuje, że oboje rodzice mają prawo do opieki i odwiedzin, a wszelkie spory będą rozstrzygane w oparciu o to, co leży w najlepszym interesie dziecka, a nie w oparciu o to, kto jest prawnym rodzicem.

Tak. Dziecko urodzone w związku małżeńskim lub cywilnym jest uznawane za dziecko obojga partnerów (Miller-Jenkins v. Miller-Jenkins, 912 A.2d 951, ust. 45-46 (rodzic niebiologiczny ma prawo do bycia rodzicem zastępczym); ust. 47 (jako rodzic zastępczy na mocy związku cywilnego); ust. 48-56 (na podstawie okoliczności zobowiązania się do wspólnego tworzenia rodziny)). Chociaż jest to dobra wiadomość, adopcja jest nadal niezwykle ważna, ponieważ inne państwo może nie respektować tego domniemania w przypadku przeprowadzki pary. Adopcja jest orzeczeniem sądu ustanawiającym relację rodzic-dziecko i bardzo prawdopodobne jest, że będzie respektowana przez inne państwa, nawet jeśli są one w inny sposób wrogo nastawione do par jednopłciowych lub rodzicielstwa.

Pasek boczny Millera-Jenkinsa

Poleganie na dobrej woli partnera, a nawet na fakcie urodzenia dziecka w związku małżeńskim lub cywilnym, nie jest najlepszym sposobem na zapewnienie obojgu rodzicom ciągłości praw rodzicielskich w przypadku późniejszej separacji. Przykładem jest Miller-Jenkins przeciwko Miller-Jenkins. Sprawa toczy się od 2004 roku, obejmowała dwa stanowe Sądy Najwyższe (Vermont i Wirginia) i była już kilkakrotnie rozpatrywana przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych. Postępowanie jest w toku. W tej sprawie Janet i Lisa urodziły dziecko, Isabellę, będąc w związku partnerskim. Janet nie adoptowała dziecka. Po separacji Lisa przeprowadziła się do Wirginii i wykorzystała zarówno brak adopcji, jak i prawo stanu Wirginia, które jest wrogie związkom osób tej samej płci, aby uniemożliwić Janet kontakt z córką.

W listopadzie 2009 roku Sąd Rodzinny w Vermont wydał postanowienie, w którym Janet została uznana za osobę odpowiedzialną za codzienną opiekę nad Isabellą, a Lisie przyznano szerokie prawa do odwiedzin. Przekazanie opieki miało nastąpić 1 stycznia 2010 roku. Lisa nie stawiła się jednak w wyznaczonym terminie, w związku z czym wydano nakaz aresztowania.

8 marca 2010 roku kancelaria Liberty Counsel wniosła w imieniu Lisy apelację od postanowienia o przyznaniu opieki do Sądu Najwyższego stanu Vermont, a kancelaria GLAD Law złożyła odpowiedź na apelację w imieniu Janet. Kancelaria GLAD Law i lokalny radca prawny reprezentują Janet w postępowaniu w Vermont. Więcej informacji na temat sprawy można znaleźć na stronie: https://www.gladlaw.org/work/cases/miller-jenkins-v-miller-jenkins.

W 2006 roku w przypadku Miller-Jenkins przeciwko Miller-JenkinsSąd Najwyższy stanu Vermont odrzucił zarzut naruszenia praw rodzicielskich rodzica niebiologicznego przez małżonka tego rodzica w związku cywilnym w kontekście powództwa o rozwiązanie małżeństwa. Para nie adoptowała dziecka, co dało rodzicowi biologicznemu możliwość przedstawienia argumentów. Sąd w stanie Vermont orzekł, że związek cywilny, a także fakt, że zobowiązali się do wspólnego założenia rodziny z wykorzystaniem sztucznego zapłodnienia, oznaczają, że dziecko jest prawnie dzieckiem obojga małżonków w związku cywilnym.

Chociaż wynik w Miller-Jenkins jest dobry, ale pojawił się dopiero po latach sporów sądowych, niepewności i rozstaniu jednego z rodziców z dzieckiem, czego można było uniknąć, gdyby para adoptowała dziecko. Ponadto okoliczności Miller-Jenkins Ten przypadek nie będzie dotyczył wszystkich: gdy jedna ze stron w związku się przeprowadza, sytuacja może się zmienić na gorsze. Prosimy o kontakt telefoniczny. Infolinia prawna GLAD Law Aby uzyskać informacje na ten temat.

W Miller-JenkinsSąd Najwyższy stanu Vermont nie odniósł się do swojej poprzedniej opinii w Titchenal przeciwko Dexterowi (693 A.2d 682 (Vt. 1997)). W tej sprawie Sąd Najwyższy stanu Vermont orzekł, że Sąd Najwyższy nie ma jurysdykcji do rozpatrywania roszczenia o prawo do odwiedzin złożonego przez lesbijkę, która nie adoptowała dziecka, w konflikcie między byłymi partnerkami lesbijskimi. Sprawa ta nie dotyczyła jurysdykcji Sądu Rodzinnego do rozstrzygania takich spraw.

Z Miller-Jenkins na miejscu, wydaje się obecnie prawdopodobne, że Sąd Rodzinny w Vermont (a nie Sąd Najwyższy, którego jurysdykcja była przedmiotem sporu w sprawie) Titchenal) rozstrzyga kwestie dotyczące opieki, odwiedzin i alimentów po rozwiązaniu związku cywilnego lub małżeństwa, zgodnie z potwierdzeniem w Miller-Jenkins.Rozumowanie w Miller-Jenkins Opinia może również przemawiać za możliwością, aby Sąd Rodzinny miał jurysdykcję do rozpatrzenia sprawy o faktyczne rodzicielstwo w okolicznościach, w których para wspólnie zdecydowała się na wspólne rodzicielstwo i faktycznie je sprawuje, mimo że nie adoptowała dziecka (15 VSA § 1206; Miller-Jenkins, 912 A.2d, ust. 55-56). Jest to rozwijająca się dziedzina prawa i należy skontaktować się z kancelarią GLAD Law i praktykami z siedzibą w Vermont.

Niezależnie od statusu prawnego danej osoby, należy pamiętać, że dzieci tworzą silną więź ze swoimi opiekunami, niezależnie od ich prawnych etykiet. Oddzielenie dziecka od osoby, która pełniła rolę rodzica, może być druzgocącą stratą. Co więcej, postępowanie sądowe w sprawie ustalenia prawa do odwiedzin będzie bolesne i kosztowne, dlatego zdecydowanie zachęca się do podejmowania wszelkich działań poza sądem, aby wspólnie podejmować decyzje dotyczące interesów dziecka. Zobacz publikację kancelarii GLAD Law: Ochrona rodzin: standardy dla rodzin LGBT.

Można podjąć szereg kroków, jednak żaden z nich nie daje takiego bezpieczeństwa jak orzeczenie o adopcji.

• Umowa o współrodzicielstwie: Umowa o współrodzicielstwie to umowa określająca oczekiwania rodziców co do wzajemnych ról i planów na wypadek separacji, niepełnosprawności lub śmierci. Chociaż sądy, które są zobowiązane do podejmowania decyzji o opiece i odwiedzinach w oparciu o dobro dziecka, nie zawsze w pełni uwzględniają te umowy, stanowią one istotne wskaźniki tego, co para zamierza zrobić. wierzył leżało w najlepszym interesie dziecka i może mieć wpływ na ostateczną decyzję sądu.
• Testamenty: Rodzic prawny może w testamencie wyznaczyć opiekuna dziecka po swojej śmierci (14 VSA § 2656). Sądy przyznają tym życzeniom zdecydowaną przewagę. Oczywiście, jeśli dziecko ma żyjącego innego rodzica prawnego, to ta osoba będzie miała pierwszeństwo przed wyznaczonym opiekunem.
• Pełnomocnictwo:  Rodzic prawny może udzielić pełnomocnictwa rodzicowi nieuprawnionemu do sprawowania opieki nad dzieckiem, co pozwala mu na podejmowanie decyzji medycznych i finansowych. Dokumenty dotyczące pełnomocnictwa powinny być regularnie aktualizowane.

Podobnie jak w przypadku każdej sprawy z zakresu prawa rodzinnego, zalecana jest indywidualna porada prawna. GLAD Law Answers może udzielić informacji oraz skierować do lokalnych specjalistów. W razie pytań dotyczących ochrony rodziny, prosimy o kontakt z GLAD Law Answers poprzez wypełnienie formularza na stronie. Odpowiedzi GLAD Law lub dzwoniąc pod numer 800.455.4523 (GLAD).