Małżeństwo | Vermont

Tak. 7 kwietnia 2009 roku Vermont stał się pierwszym stanem, który przyznał parom jednopłciowym prawo do zawarcia małżeństwa w drodze procesu legislacyjnego, a nie postępowania sądowego. Projekt ustawy, S.115, Ustawa o ochronie wolności religijnej i uznaniu równości w małżeństwach cywilnych („Ustawa o małżeństwie”) (zob. Ustawa dotycząca małżeństw cywilnych pod adresem:  http://www.leg.state.vt.us/docs/2010/bills/Passed/S-115.pdf), została uchwalona przez legislaturę 3 kwietnia 2009 r.; zawetowana przez gubernatora 6 kwietnia 2009 r.; weto to zostało odrzucone przez Senat (23-5) i Izbę Reprezentantów (100-49) 7 kwietnia 2009 r. Ustawa o małżeństwie weszła w życie 1 września 2009 r.

Był to efekt niemal 15 lat nieustannej pracy organizacji Vermont Freedom to Marry pod przewodnictwem Beth Robinson. Organizacja GLAD z przyjemnością udzieliła wsparcia i pomocy tej inicjatywie.

Sześć lat później, w Obergefell przeciwko Hodgesowi (135 S.Ct. 2584 (2015))Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych uczynił równość małżeńską rzeczywistością w całym kraju, orzekając, że Konstytucja Stanów Zjednoczonych gwarantuje parom tej samej płci prawo do zawarcia małżeństwa. Mary Bonauto z GLAD reprezentowała powódki podczas rozprawy ustnej.Obergefellwszystkie 50 stanów jest zobowiązanych do wydawania licencji małżeńskich parom tej samej płci, a wszystkie stany muszą respektować małżeństwa par tej samej płci zawarte w innych jurysdykcjach.

Proces zawarcia związku małżeńskiego w Vermont obejmuje następujące podstawowe kroki:

1. uprawniona para składa wniosek o licencję w mieście lub gminie w Vermont, w której mieszka jedna ze stron (pary spoza stanu mogą udać się do urzędnika dowolnego miasta lub gminy) (18 VSA § 5131(a)(1));
2. para musi uiścić odpowiednią opłatę i otrzymać od urzędnika akt ślubu;
3. para musi zawrzeć związek małżeński (tj. zorganizować ceremonię) w ciągu 60 dni od złożenia wniosku (18 VSA § 5131(b));
4. po zakończeniu ceremonii osoba, która ją przeprowadziła, ma 10 dni na odesłanie licencji do miasta lub miasteczka, w którym została wydana (18 VSA § 5131(c)); i
5. Następnie urzędnik składa oryginał (18 VSA § 5131 (c)), a para może otrzymać oficjalny akt zawarcia związku małżeńskiego.

Szczegółowy proces zawierania związku małżeńskiego w Vermont, kwestia, czy warto wstąpić w związek małżeński i co to wszystko oznacza, to pytania, na które odpowiada publikacja GLAD, Jak wziąć ślub w Vermont, Na https://glad-org-wpom.nyc3.cdn.digitaloceanspaces.com/wp-content/uploads/2017/01/how-to-get-married-vt.pdf.

Tak. Dzięki Obergefell przeciwko Hodgesowiwszystkie stany są zobowiązane do wydawania licencji małżeńskich parom tej samej płci.

Tak. Vermont będzie szanować legalne małżeństwa par tej samej płci niezależnie od miejsca ich zawarcia, tak jak wszystkie stany będą teraz szanować małżeństwa par tej samej płci zawarte w Vermont.

Tak. Dzięki niedawnemu wygaśnięciu ustawy o ochronie małżeństwa (DOMA) Windsor przeciwko Stanom Zjednoczonym (133. S.Ct. 2675 (2013)) rząd federalny będzie uznawał i szanował legalne małżeństwa par tej samej płci.

DOMA, ustawa federalna definiująca małżeństwo wyłącznie jako związek jednego mężczyzny i jednej kobiety, niegdyś uniemożliwiała małżonkom tej samej płci korzystanie z ponad 1000 federalnych przepisów dotyczących małżeństwa, w tym podatków, ubezpieczeń społecznych (w tym SSDI i SSI), imigracji, upadłości, FMLA, federalnej pomocy finansowej dla studentów, Medicaid, Medicare, świadczeń dla weteranów i programu TANF. Na szczęście w 2013 roku Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych uznał ustawę DOMA za niezgodną z konstytucją. Organizacja GLAD złożyła pierwszą skargę przeciwko ustawie DOMA w 2009 roku. Gill przeciwko OPM (699 F.Supp.2d 374 (2010))a opracowane w tej sprawie ramy prawne były wykorzystywane w wielu kolejnych przypadkach, Windsor dołączony. GLAD odpowiadał również za koordynację Windsor amici briefs.

Niestety, jest jeden problem, który nie został jeszcze ostatecznie rozwiązany Windsor I Obergefell Dotyczy świadczeń dla małżonków i samoubezpieczonych planów zdrowotnych. Chociaż prawo stanu New Hampshire zabrania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, samoubezpieczone plany zdrowotne podlegają prawu federalnemu. Tytuł VII, federalna ustawa antydyskryminacyjna, zabrania dyskryminacji jedynie ze względu na rasę, kolor skóry, religię, płeć lub pochodzenie narodowe – orientacja seksualna nie jest w niej wyraźnie uwzględniona. W rezultacie niektórzy samoubezpieczeni pracodawcy twierdzą, że mogą legalnie odmówić świadczeń małżonkom tej samej płci.

Na szczęście ta kwestia jest daleka od rozstrzygnięcia. Niedawno amerykańska Komisja ds. Równych Szans Zatrudnienia (“EEOC”) zajęła stanowisko, że zakaz ‘dyskryminacji ze względu na płeć’ zawarty w tytule VII obejmuje dyskryminację ze względu na orientację seksualną (art.ee Baldwin przeciwko Foxxowi, Agencja nr 2012-24738-FAA-3 (z dnia 15 lipca 2015 r.)).

Jeśli Twój pracodawca dyskryminuje Cię ze względu na orientację seksualną w zakresie świadczeń zdrowotnych dla współmałżonka, skontaktuj się z GLAD Answers.

Istnieją różne dokumenty prawne, które mogą chronić związek pary, niezależnie od tego, czy nie ma ona formalnego związku prawnego, czy jest już w związku małżeńskim.

1. Umowa lub kontrakt o relacji: Umowy o wspólnym pożyciu dotyczące majątku i finansów umożliwiają parom uregulowanie swoich spraw na piśmie przed separacją. Ten rodzaj dokumentu pełni podobną funkcję jak umowa przedmałżeńska. O ile umowa nie dotyczy usług seksualnych i spełnia wymogi ważnej umowy, ma duże szanse na jej utrzymanie. Należy pamiętać, że jak w każdym stanie, konkretne przepisy dotyczące dzieci mogą nie być egzekwowane zgodnie z ich postanowieniami, ponieważ to sąd zawsze ma prawo do ustalenia najlepszego interesu dzieci. (Zobacz dyskusję poniżej dotyczącą umów rodzicielskich).

2. Pełnomocnictwo: Każda kompetentna osoba może wyznaczyć inną osobę (np. swojego partnera) jako swojego „pełnomocnika” do spraw finansowych w przypadku, gdy dana osoba stanie się niezdolna do czynności prawnych lub niepełnosprawna.

Pełnomocnictwo to może zostać przedłużone na czas niezdolności do pracy osoby, jeżeli stanowi ono: „Niniejsze pełnomocnictwo nie będzie naruszane przez późniejszą niepełnosprawność lub niezdolność do pracy mocodawcy”. W przypadku braku takiego upoważnienia, członek „rodziny” będzie upoważniony do podejmowania decyzji w imieniu osoby niepełnosprawnej lub niezdolnej do pracy. Pełnomocnictwo nie obejmuje upoważnienia do podejmowania decyzji dotyczących opieki zdrowotnej.

Osoba może również wskazać swoje preferencje dotyczące ustanowienia opiekuna – długoterminowego ustanowienia, które obejmuje wszystkie obszary opieki osobistej i finansowej osoby z ułomnością umysłową (sądy biorą pod uwagę preferencje osoby z ułomnością umysłową przy ustanawianiu opiekuna). Dokument wskazujący na tę preferencję powinien zostać sporządzony z zachowaniem wszystkich formalności testamentu i być aktualizowany, aby uwzględniał wszystkie aspekty sytuacji osobistej i finansowej danej osoby.

3. Dyrektywy dotyczące opieki zdrowotnej i sposobu postępowania ze zwłokami: Zgodnie z prawem stanu Vermont osoba fizyczna może wyznaczyć pełnomocnika, który będzie podejmował za nią decyzje dotyczące opieki zdrowotnej w przypadku niezdolności do podejmowania decyzji, niezdolności do działania lub śmierci, a także przekazać pełnomocnikowi uprzednie dyrektywy, które mogą na przykład:

a. określić rodzaj opieki zdrowotnej, jakiej się pragnie lub nie pragnie;

b. wskazać, jakie zabiegi podtrzymujące życie są pożądane, a jakie niepożądane;

c. wskazać osoby, z którymi agent nie powinien się konsultować ani udostępniać informacji;

d. upoważnić do udostępniania informacji o stanie zdrowia innym osobom, oprócz agenta;

e. dokonać darowizny anatomicznej zgodnie z prawem stanu Vermont;

f. wyznaczać osoby, które będą pełnić (lub nie pełnić) funkcję opiekuna danej osoby, jeżeli zajdzie taka potrzeba;

g. kierować pochówkiem zmarłego i organizacją pogrzebu.

Bez uprzedniego oświadczenia woli, lekarze i zakłady pogrzebowe liczą na decyzję małżonka lub najbliższej rodziny. Oświadczenie woli można w każdej chwili odwołać, tworząc nowe oświadczenie woli lub wyraźnie oświadczając o odwołaniu. Pacjenci często przekazują kopię swojego oświadczenia woli lekarzom, a czasami także członkom rodziny.

4. Wola: Jeśli osoba, która nie jest w związku małżeńskim ani cywilnym, umiera bez testamentu, jej majątek przechodzi na: (1) jej dzieci lub (2) jej rodzinę. Jeśli osoba chce zapewnić byt innym osobom, takim jak partner, testament jest niezbędny. Nawet jeśli dana osoba posiada niewiele majątku, może wskazać w testamencie osobę, która będzie zarządzać jej majątkiem. Jeśli dana osoba ma dzieci, może wskazać w testamencie przyszłego opiekuna dzieci.

GLAD zaleca współpracę z prawnikiem przy przygotowywaniu tych dokumentów.

Chociaż dostępne są formularze, mogą one nie być dostosowane do Twoich indywidualnych potrzeb i życzeń. Co więcej, prawnik może lepiej pomóc w realizacji Twoich celów, na przykład poprzez sporządzenie testamentu w sposób, który z większym prawdopodobieństwem zniechęci niezadowolonych członków rodziny do jego kwestionowania, lub poprzez wyznaczenie pełnomocnika ds. opieki zdrowotnej z bardzo szczegółowymi instrukcjami. Ponadto prawnik może pomóc w rozwiązaniu wątpliwości prawnych wynikających z nakładania się tych dokumentów. GLAD Answers może skierować Cię do prawników zrzeszonych w Serwisie Poleceń Prawnych GLAD.

Tak, ponieważ, jak wspomniano powyżej, pary jednopłciowe mają prawo do wszystkich świadczeń przysługujących parom różnopłciowym.

Jednakże do czasu Obergefell przeciwko Hodgesowi W wyroku z 26 czerwca 2015 r. wiele par jednopłciowych żyło w stanach, w których niekonstytucyjne przepisy dotyczące małżeństwa uniemożliwiały parom jednopłciowym zawarcie związku małżeńskiego. W związku z tym, po śmierci współmałżonka, nie mogli oni spełnić warunku świadczenia dla osób pozostających przy życiu w związku małżeńskim przez 9 miesięcy.

Aby naprawić tę niesprawiedliwość, Lambda Legal złożyła dwa pozwy, Ely przeciwko Saulowi I Thornton przeciwko Komisarzowi ds. Ubezpieczeń Społecznych, i udało mu się uzyskać możliwość ubiegania się o świadczenia dla par tej samej płci w ramach Ubezpieczeń Społecznych dla osób pozostających przy życiu, które nigdy nie zawarły związku małżeńskiego (Ely przeciwko Saulowi) lub w końcu udało im się wyjść za mąż, ale byli małżeństwem krócej niż 9 miesięcy, gdy ich współmałżonek zmarł (Thornton przeciwko Komisarzowi ds. Ubezpieczeń Społecznych). 

Te dwa orzeczenia pozwalają parom jednopłciowym, które zostały wykluczone z małżeństwa z powodu dyskryminujących przepisów stanowych i w konsekwencji nie kwalifikowały się do ubiegania się o świadczenia dla osób pozostających przy życiu w Ubezpieczeniach Społecznych (Social Security). Jednak sukces tego wniosku zależy od przedstawienia wystarczającej dokumentacji, która udowodni Ubezpieczeniom Społecznym, że jedynym powodem, dla którego nie spełnili wymogu 9 miesięcy, były dyskryminujące przepisy stanowe.

Poniższy link zawiera bardziej szczegółowe informacje oraz odpowiedzi na często zadawane pytania dotyczące każdego pozwu, a także listę sposobów dostarczenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania prawa do świadczenia dla osoby pozostającej przy życiu:

Informacje dla żyjących partnerów tej samej płci i małżonków, którzy wcześniej byli wykluczeni z zasiłków dla osób pozostających przy życiu z powodu niekonstytucyjnych przepisów stanowych dotyczących małżeństwa | Lambda Legal

Po Obergefell przeciwko Hodgesowi, Małżonkowie tej samej płci na całym świecie powinni mieć możliwość rozwiązania swoich małżeństw na takich samych warunkach jak małżonkowie innej płci. Vermont stosuje swoje przepisy rozwodowe do par tej samej płci (Zobacz ogólnie Salomon przeciwko Guidry, 2016 VT 108, 155 A.3d 1218 (2016)). Małżonkowie powinni jednak pamiętać, że gdy sądy w Vermont dokonują podziału majątku małżeńskiego i przyznają alimenty/zasiłki alimentacyjne, jednym z czynników branych pod uwagę przez sędziego jest długość trwania małżeństwa (15 VSA § 751(b)(1) (podział majątku) i § 752(b)(4) (zasiłki alimentacyjne)). Niemniej jednak sąd uznaje za majątek małżeński cały majątek należący do “jednej lub obojga stron, niezależnie od sposobu i czasu jego nabycia…” (15 VSA § 751(a)). Zatem w przypadku małżonków, których związek partnerski istniał przed zawarciem małżeństwa w formie równości, długość małżeństwa może nie odzwierciedlać rzeczywistej długości trwania związku, co prowadzi do nierównego podziału majątku.

Jeśli przechodzisz przez postępowanie rozwodowe w Vermont i uważasz, że długość małżeństwa może niesprawiedliwie wpłynąć na podział majątku, skontaktuj się z GLAD Answers.

Pary jednopłciowe z dziećmi, które się rozstają, powinny:

1. Wspieraj prawa rodziców LGBTQ+;
2. Szanuj istniejące relacje, bez względu na prawne etykiety;
3. Szanuj istniejące relacje rodzicielskie dzieci po rozstaniu;
4. Utrzymać ciągłość opieki nad dziećmi;
5. Dążyć do rozwiązania dobrowolnego;
6. Pamiętaj, że rozstanie jest trudne;
7. Zbadaj zarzuty dotyczące nadużyć;
8. Nie dopuścić, aby brak umów lub stosunków prawnych wpływał na wyniki;
9. Traktuj postępowanie sądowe jako ostateczność; i
10. Odrzuć uciekanie się do homofobicznych/transfobicznych praw i nastrojów w celu osiągnięcia pożądanego rezultatu.

Więcej szczegółowych informacji na temat tych norm można znaleźć w publikacji Ochrona rodzin: standardy dla rodzin LGBTQ+.