Wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych | Placówki afirmujące płeć | Massachusetts

Niezależnie od tego, czy trafiasz do placówki po raz pierwszy, czy przebywasz w niej już od jakiegoś czasu, możesz poprosić o przeniesienie do placówki afirmującej płeć. Proces wygląda nieco inaczej, jeśli złożysz wniosek od razu.

 Przy pierwszym wejściu do placówki funkcjonariusz wypełni „Ocenę czynników ryzyka wewnętrznego zakwaterowania”, którą znajdziesz na końcu tego dokumentu. W formularzu znajdują się miejsca na wypełnienie kwestii dotyczących potencjalnego zagrożenia dla Twojego bezpieczeństwa w placówce. To dobry moment, aby poinformować funkcjonariusza, że chcesz zostać umieszczony w placówce afirmującej płeć. Po zgłoszeniu, funkcjonariusz będzie musiał postępować zgodnie z instrukcjami. ta politykai opisane poniżej.

Aby uzyskać odpowiednie skierowanie, musisz albo zidentyfikować się jako osoba z „dysforią płciową”, albo poprosić o skierowanie w tym kierunku. Po złożeniu wniosku, powinieneś spotkać się z lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej (PCC), który pracuje w Twojej placówce. PCC powinien przeprowadzić ocenę w celu ustalenia, czy cierpisz na „dysforię płciową”, a także podjąć decyzję o dalszym postępowaniu w Twojej sprawie.

Ocena powinna uwzględniać takie kwestie, jak bezpieczne mieszkanie, możliwości zatrudnienia, edukacja, zadania programowe oraz Twoje indywidualne bezpieczeństwo. Ocena jest przeprowadzana indywidualnie. Uwzględnia ona również poziom Twojego bezpieczeństwa, Twoją historię choroby, dokumentację medyczną i stopień narażenia na niebezpieczeństwo. Powinieneś również zostać zapytany o Twoje własne poglądy na temat bezpieczeństwa i o to, co Twoim zdaniem byłoby najlepsze. W niektórych przypadkach ocena będzie również uwzględniać decyzję o ewentualnym uwzględnieniu operacji w planie leczenia.

W stanie Massachusetts definicja „dysforii płciowej” pochodzi z książki napisanej przez lekarzy z Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, zatytułowanej Podręcznik diagnostyczny i statystyczny zaburzeń psychicznych [Piąte wydanie], czyli „DSM-5”. Definicja brzmi:

Różnica między płcią odczuwaną i wyrażaną przez daną osobę a płcią przypisaną, utrzymująca się przez co najmniej sześć miesięcy. Musi ona obejmować dwa z poniższych: 

1. Wyraźna rozbieżność pomiędzy doświadczeniami/wyrażaną płcią a podstawowymi i/lub drugorzędnymi cechami płciowymi (lub w przypadku młodych nastolatków, przewidywanymi drugorzędnymi cechami płciowymi);
2. Silna chęć pozbycia się podstawowych i/lub drugorzędnych cech płciowych ze względu na wyraźną niezgodność z odczuwaną/wyrażaną płcią (lub u młodych nastolatków chęć zapobieżenia rozwojowi oczekiwanych drugorzędnych cech płciowych);
3. Silne pragnienie posiadania podstawowych i/lub drugorzędnych cech płciowych płci przeciwnej;
4. Silne pragnienie bycia innej płci (lub innej płci niż przypisana);
5. Silna potrzeba traktowania jako przedstawiciela innej płci (lub płci alternatywnej, różnej od przypisanej płci);
6. Silne przekonanie, że odczuwa się i reaguje typowo dla płci przeciwnej (lub dla płci alternatywnej, różnej od przypisanej). 

Kiedy PCC orzeka, czy dana osoba cierpi na „dysforię płciową”, stara się ustalić, czy doświadcza ona stresu lub trudności w kontaktach towarzyskich, pracy lub innych ważnych obszarach życia. Przeprowadzi on osobistą ocenę i przeanalizuje takie kwestie, jak historia zdrowia psychicznego, historia choroby oraz wszelkie dokumenty medyczne, które posiadasz. Jeśli w przeszłości zdiagnozowano u Ciebie „dysforię płciową”, nie musisz ubiegać się o kolejne skierowanie. 

Jeśli PCC nie uzna, że cierpisz na „dysforię płciową” i powinieneś otrzymać przeniesienie, nie oznacza to, że Twoja sprawa jest zakończona. Twoja sprawa powinna zostać skierowana do dwóch osób: Dyrektora ds. Medycyny Psychiatrycznej i Dyrektora ds. Programów Klinicznych. Następnie, w ciągu trzydziestu dni od skierowania, powinieneś odbyć kolejną osobistą konsultację. 

Jeśli PCC uzna, że kwalifikujesz się do usług w ramach „dysforii płciowej”, powinni zapytać Cię, czy wyrażasz zgodę na „ujawnienie informacji”. Proszą o ujawnienie informacji, aby dowiedzieć się, z jakich form opieki medycznej korzystałeś w przeszłości i móc ją kontynuować. 

PCC współpracuje z innymi osobami, w tym z Dyrektorem ds. Zdrowia Psychicznego i innymi świadczeniodawcami w placówce. Możesz spotkać się z osobą z placówki, znaną jako psychiatra na miejscu. Osoba ta może być inna niż Twój Dyrektor ds. Medycyny Psychiatrycznej lub inna osoba, z którą się do tej pory spotkałeś/aś. PCC powinien następnie wypełnić dla Ciebie formularz „Formularz Skierowania na Opiekę Psychiczną dla Osób z Dysforią Płciową”, aby upewnić się, że placówka została poinformowana o Twojej prośbie o przeniesienie. Formularz ten znajdziesz na końcu tego dokumentu.

Dyrektor ds. Medycyny Psychiatrycznej lub inny pracownik powinien potwierdzić Formularz Skierowania PCC. Podejmując decyzję, uwzględnią szereg dokumentów, w tym Formularz Skierowania, przegląd dokumentacji medycznej oraz kolejną konsultację z Dyrektorem ds. Medycyny Psychiatrycznej lub innym pracownikiem. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do diagnozy, osoba pełniąca funkcję Konsultanta ds. Dysforii Płciowej dokona przeglądu sprawy w ciągu 30 dni. 

Po potwierdzeniu diagnozy, otrzymasz indywidualny plan leczenia, uwzględniający diagnozę oraz wszelkie inne problemy zdrowotne. Zespół ds. leczenia dysforii płciowej (PCC) opracuje indywidualny plan leczenia z pomocą kilku innych specjalistów medycznych w placówce. Plan zostanie przesłany do ostatecznej akceptacji do Komitetu ds. Leczenia Dysforii Płciowej (Gender Dysphoria Treatment Committee). Komitet ten powinien przeanalizować Twój plan i upewnić się, że jest on odpowiedni dla Twoich potrzeb.

Niektóre rodzaje opieki, które mogą zostać dodane do Twojego planu, obejmują terapię hormonalną i spotkania z endokrynologiem. Endokrynolodzy specjalizują się w hormonach i ich wpływie na metabolizm, ciśnienie krwi, poziom cholesterolu, głód, pragnienie, temperaturę ciała i inne czynniki. Terapia hormonalna może zostać zalecona, jeśli lekarz podstawowej opieki zdrowotnej w placówce uzna, że nie będzie miała negatywnych skutków fizycznych. 

Czasami plan zawiera również zalecenia dotyczące zakwaterowania. Ostateczne decyzje dotyczące zakwaterowania należą do Departamentu Więziennictwa. Co sześć miesięcy powinieneś przejść tzw. Ocenę Wewnętrznego Czynnika Ryzyka Mieszkaniowego (Internal Housing Risk Factor Assessment). Znajdziesz ją na końcu tego dokumentu. Ocena ta ma na celu upewnienie się, że miejsce zakwaterowania jest odpowiednie dla Twojej sprawy i obejmuje analizę wszelkich zagrożeń dla bezpieczeństwa, na które możesz być narażony. 

Jeśli ma nastąpić przeniesienie, placówka musi przestrzegać specjalnego planu transportu o nazwie „103 DOC 530, Transport więźniów”. Plan ten nie jest dostępny publicznie, ale można poprosić kogoś o jego kopię, a on może ją udostępnić. 

Ponadto, po zidentyfikowaniu Cię jako osoby o innej płci, masz prawo do korzystania z prysznica oddzielnie od innych osób w Twojej placówce. Zasada ta jest częścią dokumentu o nazwie 103 DOC 750, numer 11, który znajdziesz tutaj. TutajNiezależnie od tego, czy zdiagnozowano u Ciebie „dysforię płciową”, czy nie, powinnaś mieć możliwość brania prysznica, wykonywania czynności fizjologicznych i zmiany ubrań bez konieczności oglądania Twojego ciała przez personel medyczny innej płci, chyba że jest to sytuacja nagła. 

Jeśli Komitet ds. Leczenia nie zatwierdzi Twojego planu, musi przedstawić konkretne i uzasadnione powody na piśmie. Powody muszą wyjaśniać, dlaczego odmawiają zaleconego leczenia. Decyzja musi zostać podjęta na podstawie dowodów, że Twój plan leczenia stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa, ochrony i/lub funkcjonowania.

Twój plan leczenia powinien składać się z co najmniej trzech części. Powinieneś/powinnaś móc uczestniczyć w comiesięcznych indywidualnych spotkaniach z lekarzem zdrowia psychicznego w placówce. Twój plan leczenia powinien również zawierać spersonalizowane zalecenia dotyczące odzieży i artykułów spożywczych, które są dopuszczone do użytku. Jeśli jesteś kobietą ubiegającą się o przeniesienie do placówki dla kobiet, powinnaś/powinieneś mieć możliwość zakupu odzieży i artykułów dostępnych zarówno dla mężczyzn, jak i dla kobiet posiadających takie same uprawnienia bezpieczeństwa jak Ty. Pełną listę przedmiotów, które możesz kupić i przechowywać, znajdziesz tutaj. Tutaj. 

Jeśli istnieją części Twojego Planu Leczenia, w realizacji których nie chcesz uczestniczyć, placówka powinna je zapisać i dokonać ewentualnych modyfikacji planu, jeśli będzie to konieczne ze względów medycznych. 

Jeśli przyjmowałeś już hormony przed przyjęciem do placówki, powinieneś jak najszybciej poinformować o tym PCC. Będą oni chcieli zapoznać się z Twoim oświadczeniem o dostępie do informacji oraz wcześniejszą dokumentacją medyczną, aby móc kontynuować leczenie. Jeśli nie chcesz udzielać im oświadczenia o dostępie do informacji, nie musisz tego robić, ale może to oznaczać zmianę planu opieki i brak dostępu do hormonów lub innej opieki medycznej, z której chcesz skorzystać. 

Może się zdarzyć, że placówka uzna, że Twój plan leczenia stwarza „przytłaczające trudności w zakresie bezpieczeństwa, ochrony lub funkcjonowania”. Aby móc złożyć takie oświadczenie, Dyrektor ds. Zdrowia Behawioralnego musi przekazać rekomendację dotyczącą leczenia dwóm osobom: Zastępcy Komisarza Wydziału Więziennictwa i Zastępcy Komisji ds. Reintegracji Społecznej. Przeprowadzą oni „przegląd bezpieczeństwa”, który uwzględnia Twoją historię osobistą, czas pobytu w tej lub innych placówkach oraz Twoją obecną sytuację.

Jeśli te dwie osoby zgodzą się, że Twój plan stwarza problem z bezpieczeństwem, ochroną lub eksploatacją, muszą przekazać go Komisji do ostatecznej oceny. Jeśli Komisarz wyrazi zgodę i zechce odrzucić Twój plan leczenia, ocena bezpieczeństwa musi obejmować: konkretny i uzasadniony Powody odmowy. Recenzja również musi być sporządzona na piśmie. Musi zostać ukończona w ciągu 60 dni. 

Ustawa o eliminacji gwałtów w więzieniach (PREA) to ustawa federalna uchwalona w 2003 roku. Zgodnie z nią, zamiast automatycznego przydzielania osób do konkretnych placówek, osoby transpłciowe i interseksualne są oceniane pod kątem potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa i umieszczane w nich „indywidualnie” zgodnie z tożsamością płciową. Personel więzienny musi co najmniej dwa razy w roku rozpatrywać przydziały miejsc i programów, aby ocenić wszelkie zagrożenia dla bezpieczeństwa osób transpłciowych i interseksualnych przebywających w więzieniach. 

Zgodnie z prawem, muszą również wziąć pod uwagę Twoją własną opinię na temat bezpieczeństwa. Nie mają prawa oddzielić Cię od innych osób przydzielonych do zakwaterowania lub innych programów wyłącznie ze względu na Twój status LGBT. 

Ustawa PREA chroni również „przymusową segregację”, czyli przeniesienie osoby do innego miejsca zakwaterowania wbrew jej woli. Nie możesz nadal przebywać w innej części więzienia wbrew swojej woli, chyba że funkcjonariusze więzienni stwierdzą, że nie ma innego sposobu na zapewnienie ci bezpieczeństwa. Muszą podjąć taką decyzję w ciągu pierwszych 24 godzin, jeśli umieścisz osobę wbrew jej woli w oddzielnym pomieszczeniu. Nikt nie może być izolowany wbrew swojej woli dłużej niż trzydzieści dni i musi mieć dostęp do takich samych możliwości pracy, edukacji i programów jak każda inna osoba.